【Drama: When I Meet the Moon 折月亮】 Kang ZiQi 康子奇 - 《Too Late 来不及》OST Lyrics

 

Drama Name : 折月亮 (When I Meet the Moon)
Song Name     : 来不及 (Too Late)
Singer Name  : 康子奇 (Kang ZiQi)

Lyrics 歌词

天色沉淀 没勇气兑现
tiān sè chén diàn méi yǒng qì duì xiàn
The sky color settles no courage to fulfill

像是习惯 等乌云蔓延
xiàng shì xí guàn děng wū yún màn yán
It is like a habit waiting for dark clouds to spread

怕承诺太浅 抵不过变迁
pà chéng nuò tài qiǎn dǐ bù guò biàn qiān
Afraid the promise is too shallow to withstand change

任凭雨淋湿过往一切
rèn píng yǔ lín shī guò wǎng yī qiè
Letting the rain soak all the past

原地流连 谁规劝 谁又辩解
yuán dì liú lián shuí guī quàn shuí yòu biàn jiě
Lingering in place who advises who argues back

任记忆飞成屑 太碎了怎么捡
rèn jì yì fēi chéng xiè tài suì le zěn me jiǎn
Letting memories fly into fragments too broken how to pick them up

怕来不及 心甘情愿
pà lái bù jí xīn gān qíng yuàn
Afraid it is too late to be willing

想安慰在昨天说的抱歉 半句未言
xiǎng ān wèi zài zuó tiān shuō de bào qiàn bàn jù wèi yán
Want to comfort the apology said yesterday half a sentence unspoken

总来不及 定格了时间
zǒng lái bù jí dìng gé le shí jiān
Always too late time is frozen

把在乎攥发烫 不让你发现
bǎ zài hu zuàn fā tàng bù ràng nǐ fā xiàn
Holding care until it burns hot not letting you discover

一条线短 两个人挂牵
yī tiáo xiàn duǎn liǎng gè rén guà qiān
One line is short two people worry

该怎么走 会简单一些
gāi zěn me zǒu huì jiǎn dān yī xiē
How to walk to be a little simpler

有人等伞 也有人等晴
yǒu rén děng sǎn yě yǒu rén děng qíng
Some wait for an umbrella and some wait for clear skies

脚步踌躇我该站那边
jiǎo bù chóu chú wǒ gāi zhàn nǎ biān
Footsteps hesitate which side should I stand

清冷的月 不落地 太过遥远
qīng lěng de yuè bù luò dì tài guò yáo yuǎn
The cold clear moon does not land too far away

这潮湿的呢喃 再大也听不见
zhè cháo shī de ní nán zài dà yě tīng bù jiàn
This damp whisper no matter how loud cannot be heard

怕来不及 心生埋怨
pà lái bù jí xīn shēng yuàn mán
Afraid it is too late to feel resentment

雨再落下让悲伤搁了浅 只剩怀念
yǔ zài luò xià ràng bēi shāng gē le qiǎn zhǐ shèng huái niàn
Rain falls again letting sorrow run shallow only longing remains

总来不及 遗憾太明显
zǒng lái bù jí yí hàn tài míng xiǎn
Always too late regret is too obvious

淹没了全世界 总有你了解
yān mò le quán shì jiè zǒng yǒu nǐ liǎo jiě
Flooding the whole world there is always you who understands

怕来不及 兑现诺言
pà lái bù jí duì xiàn nuò yán
Afraid it is too late to fulfill the promise

让亏欠再向不安说道别 各自走远
ràng kuī qiàn zài xiàng bù ān shuō dào bié gè zì zǒu yuǎn
Let the debt say goodbye to unease each walking far away

或许某天 想念被成全
huò xǔ mǒu tiān xiǎng niàn bèi chéng quán
Perhaps one day missing will be fulfilled

希望你为我写下故事结尾
xī wàng nǐ wèi wǒ xiě xià gù shì jié wěi
Hope you write the ending of the story for me

希望你为我写下故事结尾
xī wàng nǐ wèi wǒ xiě xià gù shì jié wěi
Hope you write the ending of the story for me

天色沉淀 没勇气兑现
tiān sè chén diàn méi yǒng qì duì xiàn
空の色が沈み 果たす勇気もない

像是习惯 等乌云蔓延
xiàng shì xí guàn děng wū yún màn yán
習慣のように 暗雲の広がりを待つ

怕承诺太浅 抵不过变迁
pà chéng nuò tài qiǎn dǐ bù guò biàn qiān
約束が浅すぎて 変遷に耐えられないのが怖い

任凭雨淋湿过往一切
rèn píng yǔ lín shī guò wǎng yī qiè
雨に過去のすべてを濡らすままに

原地流连 谁规劝 谁又辩解
yuán dì liú lián shuí guī quàn shuí yòu biàn jiě
その場に留まり 誰が諫め 誰が弁解する

任记忆飞成屑 太碎了怎么捡
rèn jì yì fēi chéng xiè tài suì le zěn me jiǎn
記憶を屑に飛ばすままに 砕けすぎてどう拾う

怕来不及 心甘情愿
pà lái bù jí xīn gān qíng yuàn
間に合わないのが怖い 心から願って

想安慰在昨天说的抱歉 半句未言
xiǎng ān wèi zài zuó tiān shuō de bào qiàn bàn jù wèi yán
昨日言った謝罪を慰めたい 半句も言えず

总来不及 定格了时间
zǒng lái bù jí dìng gé le shí jiān
いつも間に合わない 時間が定格された

把在乎攥发烫 不让你发现
bǎ zài hu zuàn fā tàng bù ràng nǐ fā xiàn
気遣いを握り熱くして あなたに気づかせない

一条线短 两个人挂牵
yī tiáo xiàn duǎn liǎng gè rén guà qiān
一本の線は短く 二人が掛念する

该怎么走 会简单一些
gāi zěn me zǒu huì jiǎn dān yī xiē
どう歩けば少し簡単になるだろう

有人等伞 也有人等晴
yǒu rén děng sǎn yě yǒu rén děng qíng
傘を待つ人もいれば 晴れを待つ人もいる

脚步踌躇我该站那边
jiǎo bù chóu chú wǒ gāi zhàn nǎ biān
足取りは躊躇い 私はどちらに立つべきか

清冷的月 不落地 太过遥远
qīng lěng de yuè bù luò dì tài guò yáo yuǎn
清冷の月は地に落ちず あまりに遠い

这潮湿的呢喃 再大也听不见
zhè cháo shī de ní nán zài dà yě tīng bù jiàn
この湿った囁きは どんなに大きくても聞こえない

怕来不及 心生埋怨
pà lái bù jí xīn shēng yuàn mán
間に合わないのが怖い 心に怨みが生まれる

雨再落下让悲伤搁了浅 只剩怀念
yǔ zài luò xià ràng bēi shāng gē le qiǎn zhǐ shèng huái niàn
雨が再び降り 悲しみを浅瀬に搁き 懐念だけが残る

总来不及 遗憾太明显
zǒng lái bù jí yí hàn tài míng xiǎn
いつも間に合わない 遺憾はあまりに明らか

淹没了全世界 总有你了解
yān mò le quán shì jiè zǒng yǒu nǐ liǎo jiě
全世界を淹れても いつもあなたが理解する

怕来不及 兑现诺言
pà lái bù jí duì xiàn nuò yán
間に合わないのが怖い 約束を果たすのが

让亏欠再向不安说道别 各自走远
ràng kuī qiàn zài xiàng bù ān shuō dào bié gè zì zǒu yuǎn
負い目を不安に別れを告げさせ それぞれ遠ざかる

或许某天 想念被成全
huò xǔ mǒu tiān xiǎng niàn bèi chéng quán
ある日 想念が成全されるかもしれない

希望你为我写下故事结尾
xī wàng nǐ wèi wǒ xiě xià gù shì jié wěi
あなたが私のために物語の結末を書いてくれることを

希望你为我写下故事结尾
xī wàng nǐ wèi wǒ xiě xià gù shì jié wěi
あなたが私のために物語の結末を書いてくれることを

天色沉淀 没勇气兑现
tiān sè chén diàn méi yǒng qì duì xiàn
하늘빛 가라앉고 지킬 용기 없네

像是习惯 等乌云蔓延
xiàng shì xí guàn děng wū yún màn yán
습관처럼 먹구름이 번지기를 기다리네

怕承诺太浅 抵不过变迁
pà chéng nuò tài qiǎn dǐ bù guò biàn qiān
약속이 너무 얕아 변화를 견디지 못할까 두렵네

任凭雨淋湿过往一切
rèn píng yǔ lín shī guò wǎng yī qiè
비가 지난 모든 것을 적시게 하네

原地流连 谁规劝 谁又辩解
yuán dì liú lián shuí guī quàn shuí yòu biàn jiě
제자리에서 맴돌며 누가 권하고 누가 변명하네

任记忆飞成屑 太碎了怎么捡
rèn jì yì fēi chéng xiè tài suì le zěn me jiǎn
기억이 부스러져 날리게 하니 너무 부서져 어찌 줍나

怕来不及 心甘情愿
pà lái bù jí xīn gān qíng yuàn
늦을까 두렵네 진심으로 원하네

想安慰在昨天说的抱歉 半句未言
xiǎng ān wèi zài zuó tiān shuō de bào qiàn bàn jù wèi yán
어제 한 사과를 위로하려니 반 마디도 못 했네

总来不及 定格了时间
zǒng lái bù jí dìng gé le shí jiān
늘 늦어 시간이 정지되었네

把在乎攥发烫 不让你发现
bǎ zài hu zuàn fā tàng bù ràng nǐ fā xiàn
아끼는 마음을 뜨겁게 쥐어 네게 들키지 않네

一条线短 两个人挂牵
yī tiáo xiàn duǎn liǎng gè rén guà qiān
한 줄은 짧고 두 사람이 걸리네

该怎么走 会简单一些
gāi zěn me zǒu huì jiǎn dān yī xiē
어떻게 걸어야 조금 간단할까

有人等伞 也有人等晴
yǒu rén děng sǎn yě yǒu rén děng qíng
누군가는 우산을 기다리고 누군가는 맑음을 기다리네

脚步踌躇我该站那边
jiǎo bù chóu chú wǒ gāi zhàn nǎ biān
발걸음 주저하니 나는 어느 쪽에 서야 하나

清冷的月 不落地 太过遥远
qīng lěng de yuè bù luò dì tài guò yáo yuǎn
차가운 달은 땅에 내리지 않고 너무 아득하네

这潮湿的呢喃 再大也听不见
zhè cháo shī de ní nán zài dà yě tīng bù jiàn
이 축축한 속삭임은 아무리 커도 들리지 않네

怕来不及 心生埋怨
pà lái bù jí xīn shēng yuàn mán
늦을까 두려워 마음에 원망이 생기네

雨再落下让悲伤搁了浅 只剩怀念
yǔ zài luò xià ràng bēi shāng gē le qiǎn zhǐ shèng huái niàn
비가 다시 내려 슬픔을 얕게搁두니 그리움만 남네

总来不及 遗憾太明显
zǒng lái bù jí yí hàn tài míng xiǎn
늘 늦어 유감이 너무 뚜렷하네

淹没了全世界 总有你了解
yān mò le quán shì jiè zǒng yǒu nǐ liǎo jiě
온 세상을 잠기게 해도 언제나 네가 이해하네

怕来不及 兑现诺言
pà lái bù jí duì xiàn nuò yán
늦을까 두려워 약속을 지키지 못할까

让亏欠再向不安说道别 各自走远
ràng kuī qiàn zài xiàng bù ān shuō dào bié gè zì zǒu yuǎn
미안함이 불안에게 작별을 고하게 하니 각자 멀어지네

或许某天 想念被成全
huò xǔ mǒu tiān xiǎng niàn bèi chéng quán
어쩌면 어느 날 그리움이 이루어지네

希望你为我写下故事结尾
xī wàng nǐ wèi wǒ xiě xià gù shì jié wěi
네가 나를 위해 이야기의 결말을 써주길 바라네

希望你为我写下故事结尾
xī wàng nǐ wèi wǒ xiě xià gù shì jié wěi
네가 나를 위해 이야기의 결말을 써주길 바라네

天色沉淀 没勇气兑现
tiān sè chén diàn méi yǒng qì duì xiàn
สีฟ้าตกตะกอน ไร้ความกล้าที่จะทำตามสัญญา

像是习惯 等乌云蔓延
xiàng shì xí guàn děng wū yún màn yán
ราวกับเป็นนิสัย รอให้เมฆดำแผ่กระจาย

怕承诺太浅 抵不过变迁
pà chéng nuò tài qiǎn dǐ bù guò biàn qiān
กลัวคำสัญญาตื้นเกินไป ต้านทานการเปลี่ยนแปลงไม่ได้

任凭雨淋湿过往一切
rèn píng yǔ lín shī guò wǎng yī qiè
ปล่อยให้ฝนเปียกอดีตทั้งหมด

原地流连 谁规劝 谁又辩解
yuán dì liú lián shuí guī quàn shuí yòu biàn jiě
วนเวียนอยู่ที่เดิม ใครแนะนำ ใครแก้ตัว

任记忆飞成屑 太碎了怎么捡
rèn jì yì fēi chéng xiè tài suì le zěn me jiǎn
ปล่อยให้ความทรงจำปลิวเป็นเศษ แตกเกินไปจะเก็บอย่างไร

怕来不及 心甘情愿
pà lái bù jí xīn gān qíng yuàn
กลัวจะไม่ทัน ยินยอมพร้อมใจ

想安慰在昨天说的抱歉 半句未言
xiǎng ān wèi zài zuó tiān shuō de bào qiàn bàn jù wèi yán
อยากปลอบคำขอโทษที่พูดเมื่อวาน ครึ่งประโยคยังไม่พูด

总来不及 定格了时间
zǒng lái bù jí dìng gé le shí jiān
มักไม่ทัน หยุดเวลานิ่งไว้

把在乎攥发烫 不让你发现
bǎ zài hu zuàn fā tàng bù ràng nǐ fā xiàn
กำความห่วงใยจนร้อน ไม่ให้เจ้าได้รู้

一条线短 两个人挂牵
yī tiáo xiàn duǎn liǎng gè rén guà qiān
เส้นหนึ่งสั้น สองคนห่วงหา

该怎么走 会简单一些
gāi zěn me zǒu huì jiǎn dān yī xiē
ควรเดินอย่างไรจะง่ายกว่านี้

有人等伞 也有人等晴
yǒu rén děng sǎn yě yǒu rén děng qíng
บางคนรอร่ม บางคนรอฟ้าใส

脚步踌躇我该站那边
jiǎo bù chóu chú wǒ gāi zhàn nǎ biān
ย่างก้าวลังเล ข้าควรยืนฝั่งไหน

清冷的月 不落地 太过遥远
qīng lěng de yuè bù luò dì tài guò yáo yuǎn
จันทร์เย็นชืด ไม่ตกลงพื้น ไกลเกินไป

这潮湿的呢喃 再大也听不见
zhè cháo shī de ní nán zài dà yě tīng bù jiàn
เสียงพึมพำชื้น ๆ นี้ ดังเพียงใดก็ไม่ได้ยิน

怕来不及 心生埋怨
pà lái bù jí xīn shēng yuàn mán
กลัวจะไม่ทัน เกิดความขุ่นเคืองในใจ

雨再落下让悲伤搁了浅 只剩怀念
yǔ zài luò xià ràng bēi shāng gē le qiǎn zhǐ shèng huái niàn
ฝนตกอีกครั้งให้ความเศร้าติดตื้น เหลือเพียงความคิดถึง

总来不及 遗憾太明显
zǒng lái bù jí yí hàn tài míng xiǎn
มักไม่ทัน ความเสียใจชัดเจนเกินไป

淹没了全世界 总有你了解
yān mò le quán shì jiè zǒng yǒu nǐ liǎo jiě
ท่วมทั้งโลก มักมีเจ้าที่เข้าใจ

怕来不及 兑现诺言
pà lái bù jí duì xiàn nuò yán
กลัวจะไม่ทัน ทำตามสัญญา

让亏欠再向不安说道别 各自走远
ràng kuī qiàn zài xiàng bù ān shuō dào bié gè zì zǒu yuǎn
ให้ความติดค้างบอกลาความไม่สบายใจอีกครั้ง ต่างฝ่ายต่างเดินจากไป

或许某天 想念被成全
huò xǔ mǒu tiān xiǎng niàn bèi chéng quán
บางทีสักวัน ความคิดถึงจะได้รับการเติมเต็ม

希望你为我写下故事结尾
xī wàng nǐ wèi wǒ xiě xià gù shì jié wěi
หวังว่าเจ้าจะเขียนตอนจบของเรื่องให้ข้า

希望你为我写下故事结尾
xī wàng nǐ wèi wǒ xiě xià gù shì jié wěi
หวังว่าเจ้าจะเขียนตอนจบของเรื่องให้ข้า

天色沉淀 没勇气兑现
tiān sè chén diàn méi yǒng qì duì xiàn
Warna langit mengendap, tak ada keberanian untuk menepati

像是习惯 等乌云蔓延
xiàng shì xí guàn děng wū yún màn yán
Seperti kebiasaan menunggu awan gelap menyebar

怕承诺太浅 抵不过变迁
pà chéng nuò tài qiǎn dǐ bù guò biàn qiān
Takut janji terlalu dangkal tak mampu menahan perubahan

任凭雨淋湿过往一切
rèn píng yǔ lín shī guò wǎng yī qiè
Biarkan hujan membasahi semua masa lalu

原地流连 谁规劝 谁又辩解
yuán dì liú lián shuí guī quàn shuí yòu biàn jiě
Berlama-lama di tempat yang sama, siapa menasihati siapa membela diri

任记忆飞成屑 太碎了怎么捡
rèn jì yì fēi chéng xiè tài suì le zěn me jiǎn
Biarkan kenangan beterbangan menjadi serpihan, terlalu hancur bagaimana memungutnya

怕来不及 心甘情愿
pà lái bù jí xīn gān qíng yuàn
Takut terlambat, rela dengan sepenuh hati

想安慰在昨天说的抱歉 半句未言
xiǎng ān wèi zài zuó tiān shuō de bào qiàn bàn jù wèi yán
Ingin menghibur permintaan maaf yang dikatakan kemarin, setengah kalimat belum terucap

总来不及 定格了时间
zǒng lái bù jí dìng gé le shí jiān
Selalu terlambat, waktu membeku

把在乎攥发烫 不让你发现
bǎ zài hu zuàn fā tàng bù ràng nǐ fā xiàn
Menggenggam kepedulian hingga panas, tidak membiarkanmu tahu

一条线短 两个人挂牵
yī tiáo xiàn duǎn liǎng gè rén guà qiān
Satu garis pendek, dua orang saling merindukan

该怎么走 会简单一些
gāi zěn me zǒu huì jiǎn dān yī xiē
Bagaimana harus melangkah agar lebih sederhana

有人等伞 也有人等晴
yǒu rén děng sǎn yě yǒu rén děng qíng
Ada yang menunggu payung, ada juga yang menunggu cerah

脚步踌躇我该站那边
jiǎo bù chóu chú wǒ gāi zhàn nǎ biān
Langkah ragu, aku harus berdiri di sisi mana

清冷的月 不落地 太过遥远
qīng lěng de yuè bù luò dì tài guò yáo yuǎn
Bulan yang dingin, tidak jatuh ke tanah, terlalu jauh

这潮湿的呢喃 再大也听不见
zhè cháo shī de ní nán zài dà yě tīng bù jiàn
Bisikan lembap ini, sekeras apa pun tak terdengar

怕来不及 心生埋怨
pà lái bù jí xīn shēng yuàn mán
Takut terlambat, hati menumbuhkan keluhan

雨再落下让悲伤搁了浅 只剩怀念
yǔ zài luò xià ràng bēi shāng gē le qiǎn zhǐ shèng huái niàn
Hujan turun lagi membiarkan kesedihan terdampar, hanya tersisa kerinduan

总来不及 遗憾太明显
zǒng lái bù jí yí hàn tài míng xiǎn
Selalu terlambat, penyesalan terlalu jelas

淹没了全世界 总有你了解
yān mò le quán shì jiè zǒng yǒu nǐ liǎo jiě
Menenggelamkan seluruh dunia, selalu ada kamu yang mengerti

怕来不及 兑现诺言
pà lái bù jí duì xiàn nuò yán
Takut terlambat menepati janji

让亏欠再向不安说道别 各自走远
ràng kuī qiàn zài xiàng bù ān shuō dào bié gè zì zǒu yuǎn
Biarkan hutang kembali berpamitan dengan kegelisahan, masing-masing pergi jauh

或许某天 想念被成全
huò xǔ mǒu tiān xiǎng niàn bèi chéng quán
Mungkin suatu hari kerinduan dipenuhi

希望你为我写下故事结尾
xī wàng nǐ wèi wǒ xiě xià gù shì jié wěi
Semoga kamu menuliskan akhir cerita untukku

希望你为我写下故事结尾
xī wàng nǐ wèi wǒ xiě xià gù shì jié wěi
Semoga kamu menuliskan akhir cerita untukku

天色沉淀 没勇气兑现
tiān sè chén diàn méi yǒng qì duì xiàn
Sắc trời lắng đọng, không đủ dũng khí thực hiện

像是习惯 等乌云蔓延
xiàng shì xí guàn děng wū yún màn yán
Như là thói quen, đợi mây đen lan tràn

怕承诺太浅 抵不过变迁
pà chéng nuò tài qiǎn dǐ bù guò biàn qiān
Sợ lời hứa quá nông, không chống nổi biến thiên

任凭雨淋湿过往一切
rèn píng yǔ lín shī guò wǎng yī qiè
Mặc mưa làm ướt hết mọi quá khứ

原地流连 谁规劝 谁又辩解
yuán dì liú lián shuí guī quàn shuí yòu biàn jiě
Lưu luyến tại chỗ, ai khuyên nhủ, ai lại biện giải

任记忆飞成屑 太碎了怎么捡
rèn jì yì fēi chéng xiè tài suì le zěn me jiǎn
Mặc ký ức bay thành mảnh vụn, quá vỡ rồi làm sao nhặt

怕来不及 心甘情愿
pà lái bù jí xīn gān qíng yuàn
Sợ không kịp, tâm cam tình nguyện

想安慰在昨天说的抱歉 半句未言
xiǎng ān wèi zài zuó tiān shuō de bào qiàn bàn jù wèi yán
Muốn an ủi lời xin lỗi nói hôm qua, nửa câu chưa nói

总来不及 定格了时间
zǒng lái bù jí dìng gé le shí jiān
Luôn không kịp, đóng khung thời gian

把在乎攥发烫 不让你发现
bǎ zài hu zuàn fā tàng bù ràng nǐ fā xiàn
Nắm sự quan tâm đến nóng bỏng, không để người phát hiện

一条线短 两个人挂牵
yī tiáo xiàn duǎn liǎng gè rén guà qiān
Một sợi dây ngắn, hai người vướng mắc

该怎么走 会简单一些
gāi zěn me zǒu huì jiǎn dān yī xiē
Nên đi thế nào sẽ đơn giản hơn một chút

有人等伞 也有人等晴
yǒu rén děng sǎn yě yǒu rén děng qíng
Có người đợi ô, cũng có người đợi nắng

脚步踌躇我该站那边
jiǎo bù chóu chú wǒ gāi zhàn nǎ biān
Bước chân chần chừ, ta nên đứng bên nào

清冷的月 不落地 太过遥远
qīng lěng de yuè bù luò dì tài guò yáo yuǎn
Trăng lạnh lẽo không rơi xuống đất, quá xa xôi

这潮湿的呢喃 再大也听不见
zhè cháo shī de ní nán zài dà yě tīng bù jiàn
Lời thì thầm ẩm ướt này, dù lớn cũng không nghe thấy

怕来不及 心生埋怨
pà lái bù jí xīn shēng yuàn mán
Sợ không kịp, lòng sinh oán trách

雨再落下让悲伤搁了浅 只剩怀念
yǔ zài luò xià ràng bēi shāng gē le qiǎn zhǐ shèng huái niàn
Mưa lại rơi để buồn mắc cạn, chỉ còn hoài niệm

总来不及 遗憾太明显
zǒng lái bù jí yí hàn tài míng xiǎn
Luôn không kịp, tiếc nuối quá rõ ràng

淹没了全世界 总有你了解
yān mò le quán shì jiè zǒng yǒu nǐ liǎo jiě
Nhấn chìm cả thế giới, luôn có người hiểu

怕来不及 兑现诺言
pà lái bù jí duì xiàn nuò yán
Sợ không kịp thực hiện lời hứa

让亏欠再向不安说道别 各自走远
ràng kuī qiàn zài xiàng bù ān shuō dào bié gè zì zǒu yuǎn
Để món nợ lại nói lời từ biệt với bất an, mỗi người đi xa

或许某天 想念被成全
huò xǔ mǒu tiān xiǎng niàn bèi chéng quán
Có lẽ một ngày, nhớ nhung được thành toàn

希望你为我写下故事结尾
xī wàng nǐ wèi wǒ xiě xià gù shì jié wěi
Hy vọng người vì ta viết xuống kết thúc câu chuyện

希望你为我写下故事结尾
xī wàng nǐ wèi wǒ xiě xià gù shì jié wěi
Hy vọng người vì ta viết xuống kết thúc câu chuyện

天色沉淀 没勇气兑现
tiān sè chén diàn méi yǒng qì duì xiàn
El color del cielo se asienta, no tengo valor para cumplir

像是习惯 等乌云蔓延
xiàng shì xí guàn děng wū yún màn yán
Como si fuera costumbre esperar que las nubes negras se extiendan

怕承诺太浅 抵不过变迁
pà chéng nuò tài qiǎn dǐ bù guò biàn qiān
Miedo de que la promesa sea muy superficial y no resista los cambios

任凭雨淋湿过往一切
rèn píng yǔ lín shī guò wǎng yī qiè
Dejar que la lluvia empape todo el pasado

原地流连 谁规劝 谁又辩解
yuán dì liú lián shuí guī quàn shuí yòu biàn jiě
Quedarse en el mismo lugar, quién aconseja, quién se defiende

任记忆飞成屑 太碎了怎么捡
rèn jì yì fēi chéng xiè tài suì le zěn me jiǎn
Dejar que los recuerdos vuelen en fragmentos, tan rotos, ¿cómo recogerlos?

怕来不及 心甘情愿
pà lái bù jí xīn gān qíng yuàn
Miedo de que sea tarde para estar dispuesto de corazón

想安慰在昨天说的抱歉 半句未言
xiǎng ān wèi zài zuó tiān shuō de bào qiàn bàn jù wèi yán
Quiero consolar la disculpa dicha ayer, media frase sin decir

总来不及 定格了时间
zǒng lái bù jí dìng gé le shí jiān
Siempre demasiado tarde, el tiempo se ha congelado

把在乎攥发烫 不让你发现
bǎ zài hu zuàn fā tàng bù ràng nǐ fā xiàn
Aprieto el cariño hasta que quema, sin dejarte descubrirlo

一条线短 两个人挂牵
yī tiáo xiàn duǎn liǎng gè rén guà qiān
Una línea es corta, dos personas preocupadas

该怎么走 会简单一些
gāi zěn me zǒu huì jiǎn dān yī xiē
Cómo caminar para que sea un poco más simple

有人等伞 也有人等晴
yǒu rén děng sǎn yě yǒu rén děng qíng
Algunos esperan un paraguas, otros esperan que escampe

脚步踌躇我该站那边
jiǎo bù chóu chú wǒ gāi zhàn nǎ biān
Los pasos dudan, ¿de qué lado debo estar?

清冷的月 不落地 太过遥远
qīng lěng de yuè bù luò dì tài guò yáo yuǎn
La luna fría y clara no toca tierra, está demasiado lejos

这潮湿的呢喃 再大也听不见
zhè cháo shī de ní nán zài dà yě tīng bù jiàn
Este susurro húmedo, por fuerte que sea, no se oye

怕来不及 心生埋怨
pà lái bù jí xīn shēng yuàn mán
Miedo de que sea tarde y nazca el rencor

雨再落下让悲伤搁了浅 只剩怀念
yǔ zài luò xià ràng bēi shāng gē le qiǎn zhǐ shèng huái niàn
La lluvia cae de nuevo, deja la tristeza encallada, solo queda la añoranza

总来不及 遗憾太明显
zǒng lái bù jí yí hàn tài míng xiǎn
Siempre demasiado tarde, el lamento es demasiado evidente

淹没了全世界 总有你了解
yān mò le quán shì jiè zǒng yǒu nǐ liǎo jiě
Inunda el mundo entero, siempre hay alguien que te entiende

怕来不及 兑现诺言
pà lái bù jí duì xiàn nuò yán
Miedo de que sea tarde para cumplir la promesa

让亏欠再向不安说道别 各自走远
ràng kuī qiàn zài xiàng bù ān shuō dào bié gè zì zǒu yuǎn
Dejar que la deuda se despida de la inquietud, cada uno se aleja

或许某天 想念被成全
huò xǔ mǒu tiān xiǎng niàn bèi chéng quán
Quizás algún día la añoranza se cumpla

希望你为我写下故事结尾
xī wàng nǐ wèi wǒ xiě xià gù shì jié wěi
Espero que escribas para mí el final de la historia

希望你为我写下故事结尾
xī wàng nǐ wèi wǒ xiě xià gù shì jié wěi
Espero que escribas para mí el final de la historia

天色沉淀 没勇气兑现
tiān sè chén diàn méi yǒng qì duì xiàn
La couleur du ciel se dépose, pas le courage d'accomplir

像是习惯 等乌云蔓延
xiàng shì xí guàn děng wū yún màn yán
Comme une habitude d'attendre que les nuages noirs s'étendent

怕承诺太浅 抵不过变迁
pà chéng nuò tài qiǎn dǐ bù guò biàn qiān
Peur que la promesse soit trop légère pour résister aux changements

任凭雨淋湿过往一切
rèn píng yǔ lín shī guò wǎng yī qiè
Laisser la pluie tremper tout le passé

原地流连 谁规劝 谁又辩解
yuán dì liú lián shuí guī quàn shuí yòu biàn jiě
S'attarder sur place, qui conseille, qui se défend

任记忆飞成屑 太碎了怎么捡
rèn jì yì fēi chéng xiè tài suì le zěn me jiǎn
Laisser les souvenirs s'envoler en morceaux, trop brisés, comment les ramasser

怕来不及 心甘情愿
pà lái bù jí xīn gān qíng yuàn
Peur qu'il soit trop tard pour être de bon cœur

想安慰在昨天说的抱歉 半句未言
xiǎng ān wèi zài zuó tiān shuō de bào qiàn bàn jù wèi yán
Vouloir consoler les excuses dites hier, une demi-phrase non prononcée

总来不及 定格了时间
zǒng lái bù jí dìng gé le shí jiān
Toujours trop tard, le temps s'est figé

把在乎攥发烫 不让你发现
bǎ zài hu zuàn fā tàng bù ràng nǐ fā xiàn
Je serre l'attachement jusqu'à ce qu'il brûle, sans te le laisser voir

一条线短 两个人挂牵
yī tiáo xiàn duǎn liǎng gè rén guà qiān
Une ligne est courte, deux personnes en souci

该怎么走 会简单一些
gāi zěn me zǒu huì jiǎn dān yī xiē
Comment marcher pour que ce soit un peu plus simple

有人等伞 也有人等晴
yǒu rén děng sǎn yě yǒu rén děng qíng
Certains attendent un parapluie, d'autres attendent l'éclaircie

脚步踌躇我该站那边
jiǎo bù chóu chú wǒ gāi zhàn nǎ biān
Les pas hésitent, de quel côté dois-je me tenir

清冷的月 不落地 太过遥远
qīng lěng de yuè bù luò dì tài guò yáo yuǎn
La lune froide et claire ne touche pas terre, trop lointaine

这潮湿的呢喃 再大也听不见
zhè cháo shī de ní nán zài dà yě tīng bù jiàn
Ce murmure humide, si fort soit-il, on ne l'entend pas

怕来不及 心生埋怨
pà lái bù jí xīn shēng yuàn mán
Peur qu'il soit trop tard et que naisse le ressentiment

雨再落下让悲伤搁了浅 只剩怀念
yǔ zài luò xià ràng bēi shāng gē le qiǎn zhǐ shèng huái niàn
La pluie retombe, laisse la tristesse s'échouer, il ne reste que la nostalgie

总来不及 遗憾太明显
zǒng lái bù jí yí hàn tài míng xiǎn
Toujours trop tard, le regret est trop évident

淹没了全世界 总有你了解
yān mò le quán shì jiè zǒng yǒu nǐ liǎo jiě
Submerge le monde entier, il y a toujours toi qui comprends

怕来不及 兑现诺言
pà lái bù jí duì xiàn nuò yán
Peur qu'il soit trop tard pour tenir la promesse

让亏欠再向不安说道别 各自走远
ràng kuī qiàn zài xiàng bù ān shuō dào bié gè zì zǒu yuǎn
Laisser la dette dire adieu à l'inquiétude, chacun s'éloigne

或许某天 想念被成全
huò xǔ mǒu tiān xiǎng niàn bèi chéng quán
Peut-être qu'un jour la nostalgie sera exaucée

希望你为我写下故事结尾
xī wàng nǐ wèi wǒ xiě xià gù shì jié wěi
J'espère que tu écriras pour moi la fin de l'histoire

希望你为我写下故事结尾
xī wàng nǐ wèi wǒ xiě xià gù shì jié wěi
J'espère que tu écriras pour moi la fin de l'histoire

Comments

To leave a comment, click the button below to sign in with Blogger.

Sign in with Blogger