【Drama: Spring of the Blade 一瓯春】 Aqi Xiao 小阿七 - 《Waiting 等》OST Lyrics

 

Drama Name : 一瓯春 (Spring of the Blade)
Song Name     : 等 (Waiting)
Singer Name  : 小阿七 (Aqi Xiao)

Lyrics 歌词

等一场梦沉入更深的夜色
děng yī chǎng mèng chén rù gèng shēn de yè sè
Wait for a dream to sink into the deeper night

等一场雨浸透眼底的灼
děng yī chǎng yǔ jìn tòu yǎn dǐ de zhuó
Wait for a rain to soak the burning pain in my eyes

等花开几朵又悄然地落
děng huā kāi jǐ duǒ yòu qiāo rán de luò
Wait for flowers to bloom then quietly fall

才懂得是非对错苦涩
cái dǒng de shì fēi duì cuò kǔ sè
Only then do I understand the bitterness of right and wrong

满院梨花飘落片片成雪如歌
mǎn yuàn lí huā piāo luò piàn piàn chéng xuě rú gē
The pear blossoms fill the courtyard falling like snow into a song

唱着爱与恨的缄默
chàng zhe ài yǔ hèn de jiān mò
Singing of the silence between love and hate

哪一刻是假设哪一刻是抉择
nǎ yī kè shì jiǎ shè nǎ yī kè shì jué zé
Which moment is an assumption and which moment is a choice

谁在风中辗转蹉跎
shuí zài fēng zhōng zhǎn zhuǎn cuō tuó
Who is turning and struggling in the wind

问人世间为何欢喜总是吝啬
wèn rén shì jiān wèi hé huān xǐ zǒng shì lìn sè
I ask why happiness is always so hard to find in this world

问那滴泪究竟是舍还是得
wèn nà dī lèi jiū jìng shì shě hái shì dé
I ask whether that tear is about letting go or holding on

渡两个人困在生死对望的河
dù liǎng gè rén kùn zài shēng sǐ duì wàng de hé
Carry two people across the river where life and death face each other

渡你和我勘破因果
dù nǐ hé wǒ kān pò yīn guǒ
Carry you and me to see through cause and effect

等一场梦沉入更深的夜色
děng yī chǎng mèng chén rù gèng shēn de yè sè
Wait for a dream to sink into the deeper night

等一场雨浸透眼底的灼
děng yī chǎng yǔ jìn tòu yǎn dǐ de zhuó
Wait for a rain to soak the burning pain in my eyes

等花开几朵又悄然地落
děng huā kāi jǐ duǒ yòu qiāo rán de luò
Wait for flowers to bloom then quietly fall

才懂得是非对错苦涩
cái dǒng de shì fēi duì cuò kǔ sè
Only then do I understand the bitterness of right and wrong

满院梨花飘落片片成雪如歌
mǎn yuàn lí huā piāo luò piàn piàn chéng xuě rú gē
The pear blossoms fill the courtyard falling like snow into a song

唱着爱与恨的缄默
chàng zhe ài yǔ hèn de jiān mò
Singing of the silence between love and hate

哪一刻是假设哪一刻是抉择
nǎ yī kè shì jiǎ shè nǎ yī kè shì jué zé
Which moment is an assumption and which moment is a choice

谁在风中辗转蹉跎
shuí zài fēng zhōng zhǎn zhuǎn cuō tuó
Who is turning and struggling in the wind

问人世间为何欢喜总是吝啬
wèn rén shì jiān wèi hé huān xǐ zǒng shì lìn sè
I ask why happiness is always so hard to find in this world

问那滴泪究竟是舍还是得
wèn nà dī lèi jiū jìng shì shě hái shì dé
I ask whether that tear is about letting go or holding on

渡两个人困在生死对望的河
dù liǎng gè rén kùn zài shēng sǐ duì wàng de hé
Carry two people across the river where life and death face each other

渡你和我勘破因果
dù nǐ hé wǒ kān pò yīn guǒ
Carry you and me to see through cause and effect

风把旧事吹落堆在门前斑驳
fēng bǎ jiù shì chuī luò duī zài mén qián bān bó
The wind blows old memories down and leaves them scattered before the door

没有谁来替谁说
méi yǒu shuí lái tì shuí shuō
No one comes to speak for anyone

哪一页是错过哪一页是寄托
nǎ yī yè shì cuò guò nǎ yī yè shì jì tuō
Which page is about missing each other and which page is about hope

尘封在无人的角落
chén fēng zài wú rén de jiǎo luò
Sealed away in a lonely corner

等你和我在时光中学会了放过
děng nǐ hé wǒ zài shí guāng zhōng xué huì le fàng guò
Wait for you and me to learn to let go with time

等伤口愈合不再追问因果
děng shāng kǒu yù hé bù zài zhuī wèn yīn guǒ
Wait for our wounds to heal without asking about cause and effect

等这一生慢慢读懂爱恨的轮廓
děng zhè yī shēng màn màn dú dǒng ài hèn de lún kuò
Wait for us to slowly understand the shape of love and hate in this life

等一句再见不再执着
děng yī jù zài jiàn bù zài zhí zhuó
Wait for a goodbye that no longer holds us back

再无牵挂漂泊
zài wú qiān guà piāo bó
Then wander with nothing left to hold us back

等一场梦沉入更深的夜色
děng yī chǎng mèng chén rù gèng shēn de yè sè
夢が更なる夜に沈むのを待つ

等一场雨浸透眼底的灼
děng yī chǎng yǔ jìn tòu yǎn dǐ de zhuó
雨が瞳の奥の焼ける痛みを浸すのを待つ

等花开几朵又悄然地落
děng huā kāi jǐ duǒ yòu qiāo rán de luò
花が幾輪咲き、ひっそり散るのを待つ

才懂得是非对错苦涩
cái dǒng de shì fēi duì cuò kǔ sè
そうして初めて善悪の苦さを知る

满院梨花飘落片片成雪如歌
mǎn yuàn lí huā piāo luò piàn piàn chéng xuě rú gē
庭いっぱいの梨の花、雪の如く舞い落ち歌となる

唱着爱与恨的缄默
chàng zhe ài yǔ hèn de jiān mò
愛と憎しみの沈黙を歌う

哪一刻是假设哪一刻是抉择
nǎ yī kè shì jiǎ shè nǎ yī kè shì jué zé
どの瞬間が仮定で、どの瞬間が選択なのか

谁在风中辗转蹉跎
shuí zài fēng zhōng zhǎn zhuǎn cuō tuó
誰が風の中で思い悩み歳月を浪費する

问人世间为何欢喜总是吝啬
wèn rén shì jiān wèi hé huān xǐ zǒng shì lìn sè
なぜこの世の歓びはいつも乏しいのか問う

问那滴泪究竟是舍还是得
wèn nà dī lèi jiū jìng shì shě hái shì dé
その一滴の涙は手放すことか、それとも得ることか問う

渡两个人困在生死对望的河
dù liǎng gè rén kùn zài shēng sǐ duì wàng de hé
生と死が向かい合う河に囚われた二人を渡す

渡你和我勘破因果
dù nǐ hé wǒ kān pò yīn guǒ
あなたと私を乗せ、因果を見抜く

等一场梦沉入更深的夜色
děng yī chǎng mèng chén rù gèng shēn de yè sè
夢が更なる夜に沈むのを待つ

等一场雨浸透眼底的灼
děng yī chǎng yǔ jìn tòu yǎn dǐ de zhuó
雨が瞳の奥の焼ける痛みを浸すのを待つ

等花开几朵又悄然地落
děng huā kāi jǐ duǒ yòu qiāo rán de luò
花が幾輪咲き、ひっそり散るのを待つ

才懂得是非对错苦涩
cái dǒng de shì fēi duì cuò kǔ sè
そうして初めて善悪の苦さを知る

满院梨花飘落片片成雪如歌
mǎn yuàn lí huā piāo luò piàn piàn chéng xuě rú gē
庭いっぱいの梨の花、雪の如く舞い落ち歌となる

唱着爱与恨的缄默
chàng zhe ài yǔ hèn de jiān mò
愛と憎しみの沈黙を歌う

哪一刻是假设哪一刻是抉择
nǎ yī kè shì jiǎ shè nǎ yī kè shì jué zé
どの瞬間が仮定で、どの瞬間が選択なのか

谁在风中辗转蹉跎
shuí zài fēng zhōng zhǎn zhuǎn cuō tuó
誰が風の中で思い悩み歳月を浪費する

问人世间为何欢喜总是吝啬
wèn rén shì jiān wèi hé huān xǐ zǒng shì lìn sè
なぜこの世の歓びはいつも乏しいのか問う

问那滴泪究竟是舍还是得
wèn nà dī lèi jiū jìng shì shě hái shì dé
その一滴の涙は手放すことか、それとも得ることか問う

渡两个人困在生死对望的河
dù liǎng gè rén kùn zài shēng sǐ duì wàng de hé
生と死が向かい合う河に囚われた二人を渡す

渡你和我勘破因果
dù nǐ hé wǒ kān pò yīn guǒ
あなたと私を乗せ、因果を見抜く

风把旧事吹落堆在门前斑驳
fēng bǎ jiù shì chuī luò duī zài mén qián bān bó
風が過ぎ去った物語を吹き落とし、門前に斑に積む

没有谁来替谁说
méi yǒu shuí lái tì shuí shuō
誰も誰の代わりに語る者はいない

哪一页是错过哪一页是寄托
nǎ yī yè shì cuò guò nǎ yī yè shì jì tuō
どの頁が見落とし、どの頁が託した想いなのか

尘封在无人的角落
chén fēng zài wú rén de jiǎo luò
人のいない隅に封じられ眠る

等你和我在时光中学会了放过
děng nǐ hé wǒ zài shí guāng zhōng xué huì le fàng guò
時の流れの中であなたと私が手放すことを学ぶのを待つ

等伤口愈合不再追问因果
děng shāng kǒu yù hé bù zài zhuī wèn yīn guǒ
傷が癒え、因果を問わなくなるのを待つ

等这一生慢慢读懂爱恨的轮廓
děng zhè yī shēng màn màn dú dǒng ài hèn de lún kuò
この一生をかけ愛憎の輪郭をゆっくり知るのを待つ

等一句再见不再执着
děng yī jù zài jiàn bù zài zhí zhuó
執着のないさよならの一言を待つ

再无牵挂漂泊
zài wú qiān guà piāo bó
未練なく、さすらい続ける

等一场梦沉入更深的夜色
děng yī chǎng mèng chén rù gèng shēn de yè sè
꿈이 더 깊은 밤에 잠기기를 기다리네

等一场雨浸透眼底的灼
děng yī chǎng yǔ jìn tòu yǎn dǐ de zhuó
비가 눈가의 타는 듯한 아픔 적시기를 기다리네

等花开几朵又悄然地落
děng huā kāi jǐ duǒ yòu qiāo rán de luò
꽃 몇 송이 피었다가 살며시 지기를 기다리네

才懂得是非对错苦涩
cái dǒng de shì fēi duì cuò kǔ sè
그제야 시비와 옳고 그름의 쓰디쓴 맛을 깨닫네

满院梨花飘落片片成雪如歌
mǎn yuàn lí huā piāo luò piàn piàn chéng xuě rú gē
뜰 가득 배꽃이 눈처럼 흩날리며 노래가 되네

唱着爱与恨的缄默
chàng zhe ài yǔ hèn de jiān mò
사랑과 미움의 침묵을 노래하네

哪一刻是假设哪一刻是抉择
nǎ yī kè shì jiǎ shè nǎ yī kè shì jué zé
어느 순간이 가정이고 어느 순간이 선택인가

谁在风中辗转蹉跎
shuí zài fēng zhōng zhǎn zhuǎn cuō tuó
누가 바람 속에서 뒤척이며 세월을 허비하네

问人世间为何欢喜总是吝啬
wèn rén shì jiān wèi hé huān xǐ zǒng shì lìn sè
세상에 기쁨은 왜 늘 인색한지 묻네

问那滴泪究竟是舍还是得
wèn nà dī lèi jiū jìng shì shě hái shì dé
그 눈물 한 방울이 놓는 것인가 얻는 것인가 묻네

渡两个人困在生死对望的河
dù liǎng gè rén kùn zài shēng sǐ duì wàng de hé
생사가 마주보는 강에 갇힌 두 사람을 건네네

渡你和我勘破因果
dù nǐ hé wǒ kān pò yīn guǒ
너와 나를 실어 인과를 꿰뚫어 보네

等一场梦沉入更深的夜色
děng yī chǎng mèng chén rù gèng shēn de yè sè
꿈이 더 깊은 밤에 잠기기를 기다리네

等一场雨浸透眼底的灼
děng yī chǎng yǔ jìn tòu yǎn dǐ de zhuó
비가 눈가의 타는 듯한 아픔 적시기를 기다리네

等花开几朵又悄然地落
děng huā kāi jǐ duǒ yòu qiāo rán de luò
꽃 몇 송이 피었다가 살며시 지기를 기다리네

才懂得是非对错苦涩
cái dǒng de shì fēi duì cuò kǔ sè
그제야 시비와 옳고 그름의 쓰디쓴 맛을 깨닫네

满院梨花飘落片片成雪如歌
mǎn yuàn lí huā piāo luò piàn piàn chéng xuě rú gē
뜰 가득 배꽃이 눈처럼 흩날리며 노래가 되네

唱着爱与恨的缄默
chàng zhe ài yǔ hèn de jiān mò
사랑과 미움의 침묵을 노래하네

哪一刻是假设哪一刻是抉择
nǎ yī kè shì jiǎ shè nǎ yī kè shì jué zé
어느 순간이 가정이고 어느 순간이 선택인가

谁在风中辗转蹉跎
shuí zài fēng zhōng zhǎn zhuǎn cuō tuó
누가 바람 속에서 뒤척이며 세월을 허비하네

问人世间为何欢喜总是吝啬
wèn rén shì jiān wèi hé huān xǐ zǒng shì lìn sè
세상에 기쁨은 왜 늘 인색한지 묻네

问那滴泪究竟是舍还是得
wèn nà dī lèi jiū jìng shì shě hái shì dé
그 눈물 한 방울이 놓는 것인가 얻는 것인가 묻네

渡两个人困在生死对望的河
dù liǎng gè rén kùn zài shēng sǐ duì wàng de hé
생사가 마주보는 강에 갇힌 두 사람을 건네네

渡你和我勘破因果
dù nǐ hé wǒ kān pò yīn guǒ
너와 나를 실어 인과를 꿰뚫어 보네

风把旧事吹落堆在门前斑驳
fēng bǎ jiù shì chuī luò duī zài mén qián bān bó
바람이 옛일 불어 떨어뜨려 문 앞에 얼룩지게 쌓이네

没有谁来替谁说
méi yǒu shuí lái tì shuí shuō
누구도 대신 말해주는 이 없네

哪一页是错过哪一页是寄托
nǎ yī yè shì cuò guò nǎ yī yè shì jì tuō
어느 페이지가 놓친 것이고 어느 페이지가 기대를 건 곳인가

尘封在无人的角落
chén fēng zài wú rén de jiǎo luò
아무도 없는 구석에 봉인되어 잠들네

等你和我在时光中学会了放过
děng nǐ hé wǒ zài shí guāng zhōng xué huì le fàng guò
시간 속에 너와 나 놓아주는 법 배우기를 기다리네

等伤口愈合不再追问因果
děng shāng kǒu yù hé bù zài zhuī wèn yīn guǒ
상처 아물어 인과를 더 이상 묻지 않기를 기다리네

等这一生慢慢读懂爱恨的轮廓
děng zhè yī shēng màn màn dú dǒng ài hèn de lún kuò
이 생애 천천히 사랑과 미움의 윤곽 깨닫기를 기다리네

等一句再见不再执着
děng yī jù zài jiàn bù zài zhí zhuó
집착 없는 안녕 한마디를 기다리네

再无牵挂漂泊
zài wú qiān guà piāo bó
미련 하나 없이 떠돌아가네

等一场梦沉入更深的夜色
děng yī chǎng mèng chén rù gèng shēn de yè sè
รอความฝันหนึ่งจมลงในคืนที่มืดมากยิ่งขึ้น

等一场雨浸透眼底的灼
děng yī chǎng yǔ jìn tòu yǎn dǐ de zhuó
รอฝนหนึ่งชะล้างความเจ็บแผดเผาที่ก้นตา

等花开几朵又悄然地落
děng huā kāi jǐ duǒ yòu qiāo rán de luò
รอดอกไม้บานสองสามดอก แล้วร่วงหล่นอย่างเงียบๆ

才懂得是非对错苦涩
cái dǒng de shì fēi duì cuò kǔ sè
จึงได้เข้าใจความขมขื่นของความถูกและผิด

满院梨花飘落片片成雪如歌
mǎn yuàn lí huā piāo luò piàn piàn chéng xuě rú gē
ดอกลูกแพร์ร่วงเต็มลาน เหมือนหิมะและดั่งบทเพลง

唱着爱与恨的缄默
chàng zhe ài yǔ hèn de jiān mò
ร้องเพลงแห่งความเงียบงันระหว่างรักและแค้น

哪一刻是假设哪一刻是抉择
nǎ yī kè shì jiǎ shè nǎ yī kè shì jué zé
ช่วงเวลาไหนคือสมมติ ช่วงเวลาไหนคือการตัดสินใจ

谁在风中辗转蹉跎
shuí zài fēng zhōng zhǎn zhuǎn cuō tuó
ใครกำลังพลิกผันและสิ้นเปลืองเวลาท่ามกลางลม

问人世间为何欢喜总是吝啬
wèn rén shì jiān wèi hé huān xǐ zǒng shì lìn sè
ถามว่าทำไมความสุขในโลกจึงมักขาดแคลน

问那滴泪究竟是舍还是得
wèn nà dī lèi jiū jìng shì shě hái shì dé
ถามว่าน้ำตาหยดนั้นคือการปล่อยหรือการได้รับ

渡两个人困在生死对望的河
dù liǎng gè rén kùn zài shēng sǐ duì wàng de hé
พาข้ามแม่น้ำที่ชีวิตและความตายเผชิญหน้า กักขังสองคนไว้

渡你和我勘破因果
dù nǐ hé wǒ kān pò yīn guǒ
พาเธอและข้าพเจ้าให้เห็นทะลุเหตุและผล

等一场梦沉入更深的夜色
děng yī chǎng mèng chén rù gèng shēn de yè sè
รอความฝันหนึ่งจมลงในคืนที่มืดมากยิ่งขึ้น

等一场雨浸透眼底的灼
děng yī chǎng yǔ jìn tòu yǎn dǐ de zhuó
รอฝนหนึ่งชะล้างความเจ็บแผดเผาที่ก้นตา

等花开几朵又悄然地落
děng huā kāi jǐ duǒ yòu qiāo rán de luò
รอดอกไม้บานสองสามดอก แล้วร่วงหล่นอย่างเงียบๆ

才懂得是非对错苦涩
cái dǒng de shì fēi duì cuò kǔ sè
จึงได้เข้าใจความขมขื่นของความถูกและผิด

满院梨花飘落片片成雪如歌
mǎn yuàn lí huā piāo luò piàn piàn chéng xuě rú gē
ดอกลูกแพร์ร่วงเต็มลาน เหมือนหิมะและดั่งบทเพลง

唱着爱与恨的缄默
chàng zhe ài yǔ hèn de jiān mò
ร้องเพลงแห่งความเงียบงันระหว่างรักและแค้น

哪一刻是假设哪一刻是抉择
nǎ yī kè shì jiǎ shè nǎ yī kè shì jué zé
ช่วงเวลาไหนคือสมมติ ช่วงเวลาไหนคือการตัดสินใจ

谁在风中辗转蹉跎
shuí zài fēng zhōng zhǎn zhuǎn cuō tuó
ใครกำลังพลิกผันและสิ้นเปลืองเวลาท่ามกลางลม

问人世间为何欢喜总是吝啬
wèn rén shì jiān wèi hé huān xǐ zǒng shì lìn sè
ถามว่าทำไมความสุขในโลกจึงมักขาดแคลน

问那滴泪究竟是舍还是得
wèn nà dī lèi jiū jìng shì shě hái shì dé
ถามว่าน้ำตาหยดนั้นคือการปล่อยหรือการได้รับ

渡两个人困在生死对望的河
dù liǎng gè rén kùn zài shēng sǐ duì wàng de hé
พาข้ามแม่น้ำที่ชีวิตและความตายเผชิญหน้า กักขังสองคนไว้

渡你和我勘破因果
dù nǐ hé wǒ kān pò yīn guǒ
พาเธอและข้าพเจ้าให้เห็นทะลุเหตุและผล

风把旧事吹落堆在门前斑驳
fēng bǎ jiù shì chuī luò duī zài mén qián bān bó
ลมพัดเรื่องราวอดีตหล่นลง ซ้อนกันหน้าประตูเป็นรอยด่าง

没有谁来替谁说
méi yǒu shuí lái tì shuí shuō
ไม่มีใครมาพูดแทนใคร

哪一页是错过哪一页是寄托
nǎ yī yè shì cuò guò nǎ yī yè shì jì tuō
หน้าไหนคือการพลาดพลั้ง หน้าไหนคือความหวังที่อาศัย

尘封在无人的角落
chén fēng zài wú rén de jiǎo luò
ปิดผนึกไว้ในมุมที่ไม่มีคน

等你和我在时光中学会了放过
děng nǐ hé wǒ zài shí guāng zhōng xué huì le fàng guò
รอเธอและข้าพเจ้าเรียนรู้การปล่อยวางในกาลเวลา

等伤口愈合不再追问因果
děng shāng kǒu yù hé bù zài zhuī wèn yīn guǒ
รอบาดแผลหาย ไม่ต้องถามหาเหตุผลอีกต่อไป

等这一生慢慢读懂爱恨的轮廓
děng zhè yī shēng màn màn dú dǒng ài hèn de lún kuò
รอชีวิตนี้ค่อยๆ เข้าใจรูปร่างของรักและแค้น

等一句再见不再执着
děng yī jù zài jiàn bù zài zhí zhuó
รอคำลาที่ไม่มีความยึดติดอีกต่อไป

再无牵挂漂泊
zài wú qiān guà piāo bó
ไร้กังวลใดๆ ก็ออกเดินทางล่องหน

等一场梦沉入更深的夜色
děng yī chǎng mèng chén rù gèng shēn de yè sè
Menunggu mimpi tenggelam ke dalam kegelapan malam yang lebih dalam

等一场雨浸透眼底的灼
děng yī chǎng yǔ jìn tòu yǎn dǐ de zhuó
Menunggu hujan membasahi rasa perih yang membakar dasar mata

等花开几朵又悄然地落
děng huā kāi jǐ duǒ yòu qiāo rán de luò
Menunggu beberapa bunga mekar lalu gugur dengan senyap

才懂得是非对错苦涩
cái dǒng de shì fēi duì cuò kǔ sè
Barulah aku paham kepahitan antara benar dan salah

满院梨花飘落片片成雪如歌
mǎn yuàn lí huā piāo luò piàn piàn chéng xuě rú gē
Bunga pir gugur memenuhi halaman, serpihannya bagai salju dan bagai lagu

唱着爱与恨的缄默
chàng zhe ài yǔ hèn de jiān mò
Menyanyikan keheningan antara cinta dan benci

哪一刻是假设哪一刻是抉择
nǎ yī kè shì jiǎ shè nǎ yī kè shì jué zé
Momen mana yang hanyalah dugaan, momen mana yang adalah pilihan

谁在风中辗转蹉跎
shuí zài fēng zhōng zhǎn zhuǎn cuō tuó
Siapa yang bergelut dan menyia‑nyiakan waktu di tengah angin

问人世间为何欢喜总是吝啬
wèn rén shì jiān wèi hé huān xǐ zǒng shì lìn sè
Aku bertanya mengapa kebahagiaan selalu langka di dunia ini

问那滴泪究竟是舍还是得
wèn nà dī lèi jiū jìng shì shě hái shì dé
Aku bertanya apakah air mata itu adalah pelepasan atau perolehan

渡两个人困在生死对望的河
dù liǎng gè rén kùn zài shēng sǐ duì wàng de hé
Menyeberangkan dua jiwa yang terperangkap di sungai hidup‑mati yang saling menatap

渡你和我勘破因果
dù nǐ hé wǒ kān pò yīn guǒ
Membawamu dan aku menembus rahasia sebab‑akibat

等一场梦沉入更深的夜色
děng yī chǎng mèng chén rù gèng shēn de yè sè
Menunggu mimpi tenggelam ke dalam kegelapan malam yang lebih dalam

等一场雨浸透眼底的灼
děng yī chǎng yǔ jìn tòu yǎn dǐ de zhuó
Menunggu hujan membasahi rasa perih yang membakar dasar mata

等花开几朵又悄然地落
děng huā kāi jǐ duǒ yòu qiāo rán de luò
Menunggu beberapa bunga mekar lalu gugur dengan senyap

才懂得是非对错苦涩
cái dǒng de shì fēi duì cuò kǔ sè
Barulah aku paham kepahitan antara benar dan salah

满院梨花飘落片片成雪如歌
mǎn yuàn lí huā piāo luò piàn piàn chéng xuě rú gē
Bunga pir gugur memenuhi halaman, serpihannya bagai salju dan bagai lagu

唱着爱与恨的缄默
chàng zhe ài yǔ hèn de jiān mò
Menyanyikan keheningan antara cinta dan benci

哪一刻是假设哪一刻是抉择
nǎ yī kè shì jiǎ shè nǎ yī kè shì jué zé
Momen mana yang hanyalah dugaan, momen mana yang adalah pilihan

谁在风中辗转蹉跎
shuí zài fēng zhōng zhǎn zhuǎn cuō tuó
Siapa yang bergelut dan menyia‑nyiakan waktu di tengah angin

问人世间为何欢喜总是吝啬
wèn rén shì jiān wèi hé huān xǐ zǒng shì lìn sè
Aku bertanya mengapa kebahagiaan selalu langka di dunia ini

问那滴泪究竟是舍还是得
wèn nà dī lèi jiū jìng shì shě hái shì dé
Aku bertanya apakah air mata itu adalah pelepasan atau perolehan

渡两个人困在生死对望的河
dù liǎng gè rén kùn zài shēng sǐ duì wàng de hé
Menyeberangkan dua jiwa yang terperangkap di sungai hidup‑mati yang saling menatap

渡你和我勘破因果
dù nǐ hé wǒ kān pò yīn guǒ
Membawamu dan aku menembus rahasia sebab‑akibat

风把旧事吹落堆在门前斑驳
fēng bǎ jiù shì chuī luò duī zài mén qián bān bó
Angin meniup kenangan lama jatuh, menumpuk bercak‑bercak di depan pintu

没有谁来替谁说
méi yǒu shuí lái tì shuí shuō
Tidak ada orang yang berbicara atas nama orang lain

哪一页是错过哪一页是寄托
nǎ yī yè shì cuò guò nǎ yī yè shì jì tuō
Halaman mana yang merupakan penyesalan terlewat, halaman mana yang merupakan harapan

尘封在无人的角落
chén fēng zài wú rén de jiǎo luò
Tersegel dan tersimpan di sudut yang sepi tanpa orang

等你和我在时光中学会了放过
děng nǐ hé wǒ zài shí guāng zhōng xué huì le fàng guò
Menunggu kamu dan aku belajar untuk melepaskan seiring berjalannya waktu

等伤口愈合不再追问因果
děng shāng kǒu yù hé bù zài zhuī wèn yīn guǒ
Menunggu luka sembuh, tidak lagi mempertanyakan sebab‑akibat

等这一生慢慢读懂爱恨的轮廓
děng zhè yī shēng màn màn dú dǒng ài hèn de lún kuò
Menunggu hidup ini perlahan memahami bentuk cinta dan kebencian

等一句再见不再执着
děng yī jù zài jiàn bù zài zhí zhuó
Menunggu ucapan selamat tinggal tanpa lagi keterikatan hati

再无牵挂漂泊
zài wú qiān guà piāo bó
Lalu mengembara tanpa lagi beban pikiran

等一场梦沉入更深的夜色
děng yī chǎng mèng chén rù gèng shēn de yè sè
Chờ một giấc mơ chìm vào đêm tối sâu thẳm hơn

等一场雨浸透眼底的灼
děng yī chǎng yǔ jìn tòu yǎn dǐ de zhuó
Chờ một cơn mưa thấm đẫm nỗi đau cháy bỏng trong đáy mắt

等花开几朵又悄然地落
děng huā kāi jǐ duǒ yòu qiāo rán de luò
Chờ vài bông hoa nở rồi lặng lẽ rụng xuống

才懂得是非对错苦涩
cái dǒng de shì fēi duì cuò kǔ sè
Mới thấu hiểu vị đắng cay của đúng sai phải trái

满院梨花飘落片片成雪如歌
mǎn yuàn lí huā piāo luò piàn piàn chéng xuě rú gē
Hoa lê khắp sân rơi rụng từng cánh như tuyết tựa bài ca

唱着爱与恨的缄默
chàng zhe ài yǔ hèn de jiān mò
Ca lên sự im lặng giữa tình yêu và căm hận

哪一刻是假设哪一刻是抉择
nǎ yī kè shì jiǎ shè nǎ yī kè shì jué zé
Khoảnh khắc nào là giả định, khoảnh khắc nào là lựa chọn

谁在风中辗转蹉跎
shuí zài fēng zhōng zhǎn zhuǎn cuō tuó
Ai đang trằn trọc phí hoài trong gió

问人世间为何欢喜总是吝啬
wèn rén shì jiān wèi hé huān xǐ zǒng shì lìn sè
Hỏi thế gian tại sao niềm vui luôn rất dè dặt

问那滴泪究竟是舍还是得
wèn nà dī lèi jiū jìng shì shě hái shì dé
Hỏi giọt nước mắt đó cuối cùng là buông hay là giữ

渡两个人困在生死对望的河
dù liǎng gè rén kùn zài shēng sǐ duì wàng de hé
Đưa hai người vượt qua dòng sông nơi sinh tử đối diện nhau

渡你和我勘破因果
dù nǐ hé wǒ kān pò yīn guǒ
Đưa em và tôi thấu hiểu nhân quả

等一场梦沉入更深的夜色
děng yī chǎng mèng chén rù gèng shēn de yè sè
Chờ một giấc mơ chìm vào đêm tối sâu thẳm hơn

等一场雨浸透眼底的灼
děng yī chǎng yǔ jìn tòu yǎn dǐ de zhuó
Chờ một cơn mưa thấm đẫm nỗi đau cháy bỏng trong đáy mắt

等花开几朵又悄然地落
děng huā kāi jǐ duǒ yòu qiāo rán de luò
Chờ vài bông hoa nở rồi lặng lẽ rụng xuống

才懂得是非对错苦涩
cái dǒng de shì fēi duì cuò kǔ sè
Mới thấu hiểu vị đắng cay của đúng sai phải trái

满院梨花飘落片片成雪如歌
mǎn yuàn lí huā piāo luò piàn piàn chéng xuě rú gē
Hoa lê khắp sân rơi rụng từng cánh như tuyết tựa bài ca

唱着爱与恨的缄默
chàng zhe ài yǔ hèn de jiān mò
Ca lên sự im lặng giữa tình yêu và căm hận

哪一刻是假设哪一刻是抉择
nǎ yī kè shì jiǎ shè nǎ yī kè shì jué zé
Khoảnh khắc nào là giả định, khoảnh khắc nào là lựa chọn

谁在风中辗转蹉跎
shuí zài fēng zhōng zhǎn zhuǎn cuō tuó
Ai đang trằn trọc phí hoài trong gió

问人世间为何欢喜总是吝啬
wèn rén shì jiān wèi hé huān xǐ zǒng shì lìn sè
Hỏi thế gian tại sao niềm vui luôn rất dè dặt

问那滴泪究竟是舍还是得
wèn nà dī lèi jiū jìng shì shě hái shì dé
Hỏi giọt nước mắt đó cuối cùng là buông hay là giữ

渡两个人困在生死对望的河
dù liǎng gè rén kùn zài shēng sǐ duì wàng de hé
Đưa hai người vượt qua dòng sông nơi sinh tử đối diện nhau

渡你和我勘破因果
dù nǐ hé wǒ kān pò yīn guǒ
Đưa em và tôi thấu hiểu nhân quả

风把旧事吹落堆在门前斑驳
fēng bǎ jiù shì chuī luò duī zài mén qián bān bó
Gió thổi những chuyện cũ rơi xuống chất đống trước cửa đã phai màu

没有谁来替谁说
méi yǒu shuí lái tì shuí shuō
Không ai đứng ra nói thay cho ai

哪一页是错过哪一页是寄托
nǎ yī yè shì cuò guò nǎ yī yè shì jì tuō
Trang nào là lỡ lầm, trang nào là niềm gửi gắm

尘封在无人的角落
chén fēng zài wú rén de jiǎo luò
Bị bụi thời gian che phủ ở góc khuất không người

等你和我在时光中学会了放过
děng nǐ hé wǒ zài shí guāng zhōng xué huì le fàng guò
Chờ em và tôi học cách buông bỏ trong dòng thời gian

等伤口愈合不再追问因果
děng shāng kǒu yù hé bù zài zhuī wèn yīn guǒ
Chờ vết thương lành lại, không còn truy vấn nhân quả

等这一生慢慢读懂爱恨的轮廓
děng zhè yī shēng màn màn dú dǒng ài hèn de lún kuò
Chờ cả cuộc đời này dần hiểu rõ nét phác của yêu và hận

等一句再见不再执着
děng yī jù zài jiàn bù zài zhí zhuó
Chờ một lời tạm biệt mà không còn cố chấp

再无牵挂漂泊
zài wú qiān guà piāo bó
Lang thang phiêu bạt mà không còn gì để vương vấn