Fan KaiJie 樊凯杰 - 《Into the Wild 向野》 Lyrics

 

Drama Name : 野狗骨头 (Love for You)
Song Name     : 向野 (Into the Wild)
Singer Name  : 樊凯杰 (Fan KaiJie)

Lyrics 歌词

我把記憶藏進一張皺的地圖
wǒ bǎ jì yì cáng jìn yī zhāng zhòu de dì tú
I hide my memories inside a wrinkled map

霓虹照不亮 希望也無法跳出
ní hóng zhào bù liàng xī wàng yě wú fǎ tiào chū
Neon lights cannot brighten them and hope cannot break free

我把痛收回去 越痛越笑著趕路
wǒ bǎ tòng shōu huí qù yuè tòng yuè xiào zhe gǎn lù
I pull back all my pain the more it hurts the more I smile and keep moving

掌心那點血 不值得博誰的在乎
zhǎng xīn nà diǎn xuè bù zhí dé bó shuí de zài hū
The little blood in my palm is not worth begging for anyones care

他們說把頭低下 享用這杯苦
tā men shuō bǎ tóu dī xià xiǎng yòng zhè bēi kǔ
They tell me to lower my head and drink this cup of pain

可我偏要用雙腳 越崎嶇的窄路
kě wǒ piān yào yòng shuāng jiǎo yuè qí qū de zhǎi lù
But I choose to walk with my own feet through the roughest narrow roads

路牌都在譏笑 叫我快停住
lù pái dōu zài jī xiào jiào wǒ kuài tíng zhù
Even the road signs laugh at me and tell me to stop

我把耳朵捂上 斷了來處
wǒ bǎ ěr duǒ wǔ shàng duàn le lái chù
I cover my ears and cut off where I came from

我不求誰會懂這孤獨
wǒ bù qiú shuí huì dǒng zhè gū dú
I do not ask anyone to understand this loneliness

命運的招數我還忍得住
mìng yùn de zhāo shù wǒ hái rěn dé zhù
I can still endure every trick that fate throws at me

只能不停奔跑 不停地加速
zhǐ néng bù tíng bēn pǎo bù tíng de jiā sù
I can only keep running and keep speeding up

永無安處就在 那風裡住
yǒng wú ān chù jiù zài nà fēng lǐ zhù
With nowhere to belong I make my home in the wind

我想我非常清楚
wǒ xiǎng wǒ fēi cháng qīng chǔ
I know it very well

我從來都不需要誰保護
wǒ cóng lái dōu bù xū yào shuí bǎo hù
I have never needed anyone to protect me

把過往刻在心裡
bǎ guò wǎng kè zài xīn lǐ
I carve the past into my heart

你去尋你的幸福 我治我的毒
nǐ qù xún nǐ de xìng fú wǒ zhì wǒ de dú
You can find your own happiness while I heal my own poison

窗縫裡的飛蛾 像我一樣迷了路
chuāng fèng lǐ de fēi é xiàng wǒ yī yàng mí le lù
The moth by the window is lost just like me

我終於關上門 把一切鎖在空屋
wǒ zhōng yú guān shàng mén bǎ yī qiè suǒ zài kōng wū
At last I close the door and lock everything inside the empty house

這樣便沒牽掛 也不再求依附
zhè yàng biàn méi qiān guà yě bù zài qiú yī fù
Then I have nothing left to hold on to and no longer seek anyone to depend on

我變得鋒利 軟肋是怕將你辜負
wǒ biàn dé fēng lì ruǎn lèi shì pà jiāng nǐ gū fù
I have become sharp my only weakness is being afraid to let you down

情深時就淋雨 然後再上路
qíng shēn shí jiù lín yǔ rán hòu zài shàng lù
When love runs deep I stand in the rain and then continue on my way

不苛求善意 也不求誰擺渡
bù kē qiú shàn yì yě bù qiú shuí bǎi dù
I do not ask for kindness and I do not ask anyone to carry me across

我的雙手是刀 劃破了迷霧
wǒ de shuāng shǒu shì dāo huà pò le mí wù
My hands are blades cutting through the mist

因為有肩負 才撞開那條路
yīn wèi yǒu jiān fù cái zhuàng kāi nà tiáo lù
Because I carry a burden I break open my own path

不求誰會懂這孤獨
bù qiú shuí huì dǒng zhè gū dú
I do not ask anyone to understand this loneliness

命運的招數我還忍得住
mìng yùn de zhāo shù wǒ hái rěn dé zhù
I can still endure every trick that fate throws at me

只能不停奔跑 不停地加速
zhǐ néng bù tíng bēn pǎo bù tíng de jiā sù
I can only keep running and keep speeding up

永無安處就在 那風裡住
yǒng wú ān chù jiù zài nà fēng lǐ zhù
With nowhere to belong I make my home in the wind

我想我非常清楚
wǒ xiǎng wǒ fēi cháng qīng chǔ
I know it very well

我從來都不需要誰保護
wǒ cóng lái dōu bù xū yào shuí bǎo hù
I have never needed anyone to protect me

把過往刻在心裡
bǎ guò wǎng kè zài xīn lǐ
I carve the past into my heart

你去尋你的幸福 我治我的毒
nǐ qù xún nǐ de xìng fú wǒ zhì wǒ de dú
You can find your own happiness while I heal my own poison

也曾透支了一切 墮入永夜的湖
yě céng tòu zhī le yī qiè duò rù yǒng yè de hú
I once gave everything until I fell into a lake of endless night

也曾舉目四望 與周遭格格不入
yě céng jǔ mù sì wàng yǔ zhōu zāo gé gé bù rù
I once looked around and felt out of place with everyone

如果這就是已定好的歸宿
rú guǒ zhè jiù shì yǐ dìng hǎo de guī sù
If this is the destiny already written for me

也笑著走完但別想我認輸
yě xiào zhe zǒu wán dàn bié xiǎng wǒ rèn shū
I will still smile until the end but never admit defeat

想說的期待得細細地數
xiǎng shuō de qī dài dé xì xì de shǔ
There are still so many hopes waiting to be counted one by one

還有夢裡一幕幕
hái yǒu mèng lǐ yī mù mù
And scene after scene inside my dreams

在某刻翻湧著 呼之欲出
zài mǒu kè fān yǒng zhe hū zhī yù chū
Surges up at certain moments ready to burst out

像不斷撕咬著要我領悟
xiàng bù duàn sī yǎo zhe yào wǒ lǐng wù
Like endless bites forcing me to understand

不求誰會懂這孤獨
bù qiú shuí huì dǒng zhè gū dú
I do not ask anyone to understand this loneliness

命運的招數我還忍得住
mìng yùn de zhāo shù wǒ hái rěn dé zhù
I can still endure every trick that fate throws at me

只能不停奔跑 不停地加速
zhǐ néng bù tíng bēn pǎo bù tíng de jiā sù
I can only keep running and keep speeding up

永無安處就在 那風裡住
yǒng wú ān chù jiù zài nà fēng lǐ zhù
With nowhere to belong I make my home in the wind

我想我非常清楚
wǒ xiǎng wǒ fēi cháng qīng chǔ
I know it very well

我從來都不需要誰保護
wǒ cóng lái dōu bù xū yào shuí bǎo hù
I have never needed anyone to protect me

把過往刻在心裡
bǎ guò wǎng kè zài xīn lǐ
I carve the past into my heart

你去尋你的幸福 我治我的毒
nǐ qù xún nǐ de xìng fú wǒ zhì wǒ de dú
You can find your own happiness while I heal my own poison

我把记忆藏进一张皱的地图
wǒ bǎ jì yì cáng jìn yī zhāng zhòu de dì tú
記憶をしわくちゃな地図にしまい込む

霓虹照不亮 希望也无法跳出
ní hóng zhào bù liàng xī wàng yě wú fǎ tiào chū
ネオンでも照らせず、希望も抜け出せない

我把痛收回去 越痛越笑着赶路
wǒ bǎ tòng shōu huí qù yuè tòng yuè xiào zhe gǎn lù
痛みを飲み込み、痛むほど笑って旅路を進む

掌心那点血 不值得博谁的在乎
zhǎng xīn nà diǎn xuè bù zhí dé bó shuí de zài hū
掌の血など、誰の関心を引く価値もない

他们说把头低下 享用这杯苦
tā men shuō bǎ tóu dī xià xiǎng yòng zhè bēi kǔ
頭を垂れてこの苦しみを飲めと人は言う

可我偏要用双脚 越崎岖的窄路
kě wǒ piān yào yòng shuāng jiǎo yuè qí qū de zhǎi lù
だがあえて両足で険しい細道を進む

路牌都在讥笑 叫我快停住
lù pái dōu zài jī xiào jiào wǒ kuài tíng zhù
道標さえ嘲笑い、立ち止まれと囁く

我把耳朵捂上 断了来处
wǒ bǎ ěr duǒ wǔ shàng duàn le lái chù
耳を塞ぎ、過去との繋がりを断つ

我不求谁会懂这孤独
wǒ bù qiú shuí huì dǒng zhè gū dú
この孤独を理解してもらおうとは思わない

命运的招数我还忍得住
mìng yùn de zhāo shù wǒ hái rěn dé zhù
運命の仕打ちなら耐えられる

只能不停奔跑 不停地加速
zhǐ néng bù tíng bēn pǎo bù tíng de jiā sù
ただ走り続け、速度を上げ続ける

永无安处就在 那风里住
yǒng wú ān chù jiù zài nà fēng lǐ zhù
居場所などない、風の中に身を寄せる

我想我非常清楚
wǒ xiǎng wǒ fēi cháng qīng chǔ
私ははっきり分かっている

我从来都不需要谁保护
wǒ cóng lái dōu bù xū yào shuí bǎo hù
誰の庇護も元から必要ない

把过往刻在心里
bǎ guò wǎng kè zài xīn lǐ
過去を心に刻みつける

你去寻你的幸福 我治我的毒
nǐ qù xún nǐ de xìng fú wǒ zhì wǒ de dú
君は幸せを探し、私は自らの毒を癒す

窗缝里的飞蛾 像我一样迷了路
chuāng fèng lǐ de fēi é xiàng wǒ yī yàng mí le lù
窓隙の蛾は私と同じく道に迷う

我终于关上门 把一切锁在空屋
wǒ zhōng yú guān shàng mén bǎ yī qiè suǒ zài kōng wū
やっと扉を閉め、すべてを空き部屋に閉じ込める

这样便没牵挂 也不再求依附
zhè yàng biàn méi qiān guà yě bù zài qiú yī fù
未練もなく、誰に依存することもない

我变得锋利 软肋是怕将你辜负
wǒ biàn dé fēng lì ruǎn lèi shì pà jiāng nǐ gū fù
鋭くなった私の弱みは、君を裏切ること

情深时就淋雨 然后再上路
qíng shēn shí jiù lín yǔ rán hòu zài shàng lù
思いが深まる時は雨に打たれ、また旅に出る

不苛求善意 也不求谁摆渡
bù kē qiú shàn yì yě bù qiú shuí bǎi dù
優しさを乞わず、誰に渡し船を頼まない

我的双手是刀 划破了迷雾
wǒ de shuāng shǒu shì dāo huà pò le mí wù
両手を刃とし、靄を切り裂く

因为有肩负 才撞开那条路
yīn wèi yǒu jiān fù cái zhuàng kāi nà tiáo lù
背負うものがあるからこそ道を切り開く

不求谁会懂这孤独
bù qiú shuí huì dǒng zhè gū dú
この孤独を理解してもらおうとは思わない

命运的招数我还忍得住
mìng yùn de zhāo shù wǒ hái rěn dé zhù
運命の仕打ちなら耐えられる

只能不停奔跑 不停地加速
zhǐ néng bù tíng bēn pǎo bù tíng de jiā sù
ただ走り続け、速度を上げ続ける

永无安处就在 那风里住
yǒng wú ān chù jiù zài nà fēng lǐ zhù
居場所などない、風の中に身を寄せる

我想我非常清楚
wǒ xiǎng wǒ fēi cháng qīng chǔ
私ははっきり分かっている

我从来都不需要谁保护
wǒ cóng lái dōu bù xū yào shuí bǎo hù
誰の庇護も元から必要ない

把过往刻在心里
bǎ guò wǎng kè zài xīn lǐ
過去を心に刻みつける

你去寻你的幸福 我治我的毒
nǐ qù xún nǐ de xìng fú wǒ zhì wǒ de dú
君は幸せを探し、私は自らの毒を癒す

也曾透支了一切 堕入永夜的湖
yě céng tòu zhī le yī qiè duò rù yǒng yè de hú
すべてを使い果たし、永遠の闇の湖に落ちた

也曾举目四望 与周遭格格不入
yě céng jǔ mù sì wàng yǔ zhōu zāo gé gé bù rù
周囲を見渡し、どこにも馴染めなかった

如果这就是已定好的归宿
rú guǒ zhè jiù shì yǐ dìng hǎo de guī sù
これが定められた帰る場所だとしても

也笑着走完但别想我认输
yě xiào zhe zǒu wán dàn bié xiǎng wǒ rèn shū
笑って走り抜ける、だけど決して諦めない

想说的期待得细细地数
xiǎng shuō de qī dài dé xì xì de shǔ
語りたい願いを一つ一つ数える

还有梦里一幕幕
hái yǒu mèng lǐ yī mù mù
夢に残る数々の光景

在某刻翻涌着 呼之欲出
zài mǒu kè fān yǒng zhe hū zhī yù chū
ある瞬間に湧き上がり、あふれ出そうになる

像不断撕咬着要我领悟
xiàng bù duàn sī yǎo zhe yào wǒ lǐng wù
何度も噛みつくように悟らせようとする

不求谁会懂这孤独
bù qiú shuí huì dǒng zhè gū dú
この孤独を理解してもらおうとは思わない

命运的招数我还忍得住
mìng yùn de zhāo shù wǒ hái rěn dé zhù
運命の仕打ちなら耐えられる

只能不停奔跑 不停地加速
zhǐ néng bù tíng bēn pǎo bù tíng de jiā sù
ただ走り続け、速度を上げ続ける

永无安处就在 那风里住
yǒng wú ān chù jiù zài nà fēng lǐ zhù
居場所などない、風の中に身を寄せる

我想我非常清楚
wǒ xiǎng wǒ fēi cháng qīng chǔ
私ははっきり分かっている

我从来都不需要谁保护
wǒ cóng lái dōu bù xū yào shuí bǎo hù
誰の庇護も元から必要ない

把过往刻在心里
bǎ guò wǎng kè zài xīn lǐ
過去を心に刻みつける

你去寻你的幸福 我治我的毒
nǐ qù xún nǐ de xìng fú wǒ zhì wǒ de dú
君は幸せを探し、私は自らの毒を癒す

我把记忆藏进一张皱的地图
wǒ bǎ jì yì cáng jìn yī zhāng zhòu de dì tú
주름진 지도 한 장 속에 추억을 숨겨놓고

霓虹照不亮 希望也无法跳出
ní hóng zhào bù liàng xī wàng yě wú fǎ tiào chū
네온등은 밝혀주지 못하고 희망마저 벗어날 수 없네

我把痛收回去 越痛越笑着赶路
wǒ bǎ tòng shōu huí qù yuè tòng yuè xiào zhe gǎn lù
모든 아픔을 거둬들이고 더 아플수록 웃으며 길을 가네

掌心那点血 不值得博谁的在乎
zhǎng xīn nà diǎn xuè bù zhí dé bó shuí de zài hū
손바닥에 맺은 작은 피 한 방울로 누군가의 관심을 살 필요 없어

他们说把头低下 享用这杯苦
tā men shuō bǎ tóu dī xià xiǎng yòng zhè bēi kǔ
사람들은 고개 숙이고 이 고통 한 잔 다 마시라 말하지만

可我偏要用双脚 越崎岖的窄路
kě wǒ piān yào yòng shuāng jiǎo yuè qí qū de zhǎi lù
나는 오직 두 발로 가장 험하고 좁은 길을 걷겠다

路牌都在讥笑 叫我快停住
lù pái dōu zài jī xiào jiào wǒ kuài tíng zhù
길 표지판마저 비웃으며 멈추라고 재촉하지만

我把耳朵捂上 断了来处
wǒ bǎ ěr duǒ wǔ shàng duàn le lái chù
귀를 막고 왔던 길의 모든 연을 끊어버린다

我不求谁会懂这孤独
wǒ bù qiú shuí huì dǒng zhè gū dú
이 외로움을 알아달라고 아무에게도 바라지 않아

命运的招数我还忍得住
mìng yùn de zhāo shù wǒ hái rěn dé zhù
운명이 내리는 모든 시련도 견딜 수 있으니

只能不停奔跑 不停地加速
zhǐ néng bù tíng bēn pǎo bù tíng de jiā sù
쉬지 않고 달릴 수밖에 없고 계속 속도를 높여야 해

永无安处就在 那风里住
yǒng wú ān chù jiù zài nà fēng lǐ zhù
쉴 곳 없으면 바람 속에서 내 집을 삼을 뿐

我想我非常清楚
wǒ xiǎng wǒ fēi cháng qīng chǔ
나는 너무나 잘 알고 있으니

我从来都不需要谁保护
wǒ cóng lái dōu bù xū yào shuí bǎo hù
누군가의 보호 따윈 애초에 필요하지 않다

把过往刻在心里
bǎ guò wǎng kè zài xīn lǐ
지난 모든 날들을 마음에 새겨두고

你去寻你的幸福 我治我的毒
nǐ qù xún nǐ de xìng fú wǒ zhì wǒ de dú
너는 너의 행복을 찾아가고 나는 나의 상처를 치유하리

窗缝里的飞蛾 像我一样迷了路
chuāng fèng lǐ de fēi é xiàng wǒ yī yàng mí le lù
창 틈 사이의 불나방도 나처럼 길을 잃은 채

我终于关上门 把一切锁在空屋
wǒ zhōng yú guān shàng mén bǎ yī qiè suǒ zài kōng wū
마침내 문을 닫고 모든 것을 빈 집 안에 가두고

这样便没牵挂 也不再求依附
zhè yàng biàn méi qiān guà yě bù zài qiú yī fù
아무런 미련도 남지 않고 기댈 사람도 구하지 않을 거야

我变得锋利 软肋是怕将你辜负
wǒ biàn dé fēng lì ruǎn lèi shì pà jiāng nǐ gū fù
날카로운 모습이 되었지만 단 하나의 약점은 너를 실망시키는 게 두렵다는 것

情深时就淋雨 然后再上路
qíng shēn shí jiù lín yǔ rán hòu zài shàng lù
마음 깊이 사랑할 때는 비를 맞고 다시 길을 떠나네

不苛求善意 也不求谁摆渡
bù kē qiú shàn yì yě bù qiú shuí bǎi dù
선의를 강요하지 않고 건네줄 구원자도 바라지 않는다

我的双手是刀 划破了迷雾
wǒ de shuāng shǒu shì dāo huà pò le mí wù
내 두 손은 칼이 되어 짙은 안개를 가르고

因为有肩负 才撞开那条路
yīn wèi yǒu jiān fù cái zhuàng kāi nà tiáo lù
짊어진 짐이 있기에 앞길을 스스로 부수고 열 수 있네

不求谁会懂这孤独
bù qiú shuí huì dǒng zhè gū dú
이 외로움을 알아달라고 아무에게도 바라지 않아

命运的招数我还忍得住
mìng yùn de zhāo shù wǒ hái rěn dé zhù
운명이 내리는 모든 시련도 견딜 수 있으니

只能不停奔跑 不停地加速
zhǐ néng bù tíng bēn pǎo bù tíng de jiā sù
쉬지 않고 달릴 수밖에 없고 계속 속도를 높여야 해

永无安处就在 那风里住
yǒng wú ān chù jiù zài nà fēng lǐ zhù
쉴 곳 없으면 바람 속에서 내 집을 삼을 뿐

我想我非常清楚
wǒ xiǎng wǒ fēi cháng qīng chǔ
나는 너무나 잘 알고 있으니

我从来都不需要谁保护
wǒ cóng lái dōu bù xū yào shuí bǎo hù
누군가의 보호 따윈 애초에 필요하지 않다

把过往刻在心里
bǎ guò wǎng kè zài xīn lǐ
지난 모든 날들을 마음에 새겨두고

你去寻你的幸福 我治我的毒
nǐ qù xún nǐ de xìng fú wǒ zhì wǒ de dú
너는 너의 행복을 찾아가고 나는 나의 상처를 치유하리

也曾透支了一切 堕入永夜的湖
yě céng tòu zhī le yī qiè duò rù yǒng yè de hú
모든 걸 쏟아내고 영원한 어둠의 호수에 빠진 적도 있지만

也曾举目四望 与周遭格格不入
yě céng jǔ mù sì wàng yǔ zhōu zāo gé gé bù rù
주변 어느 곳에도 어울리지 않고 홀로 서 있었던 날도 있네

如果这就是已定好的归宿
rú guǒ zhè jiù shì yǐ dìng hǎo de guī sù
만약 이게 정해진 나의 운명이라 해도

也笑着走完但别想我认输
yě xiào zhe zǒu wán dàn bié xiǎng wǒ rèn shū
끝까지 웃으며 걷되 절대 패배를 인정하지 않을 거야

想说的期待得细细地数
xiǎng shuō de qī dài dé xì xì de shǔ
마음속 품은 기대들을 하나하나 세어보며

还有梦里一幕幕
hái yǒu mèng lǐ yī mù mù
꿈속에 펼쳐진 수많은 장면들

在某刻翻涌着 呼之欲出
zài mǒu kè fān yǒng zhe hū zhī yù chū
어느 순간 마음속에서 밀려나올 듯 끓어오르네

像不断撕咬着要我领悟
xiàng bù duàn sī yǎo zhe yào wǒ lǐng wù
끊임없이 마음을 괴롭히며 깨닫게 해주는 것들

不求谁会懂这孤独
bù qiú shuí huì dǒng zhè gū dú
이 외로움을 알아달라고 아무에게도 바라지 않아

命运的招数我还忍得住
mìng yùn de zhāo shù wǒ hái rěn dé zhù
운명이 내리는 모든 시련도 견딜 수 있으니

只能不停奔跑 不停地加速
zhǐ néng bù tíng bēn pǎo bù tíng de jiā sù
쉬지 않고 달릴 수밖에 없고 계속 속도를 높여야 해

永无安处就在 那风里住
yǒng wú ān chù jiù zài nà fēng lǐ zhù
쉴 곳 없으면 바람 속에서 내 집을 삼을 뿐

我想我非常清楚
wǒ xiǎng wǒ fēi cháng qīng chǔ
나는 너무나 잘 알고 있으니

我从来都不需要谁保护
wǒ cóng lái dōu bù xū yào shuí bǎo hù
누군가의 보호 따윈 애초에 필요하지 않다

把过往刻在心里
bǎ guò wǎng kè zài xīn lǐ
지난 모든 날들을 마음에 새겨두고

你去寻你的幸福 我治我的毒
nǐ qù xún nǐ de xìng fú wǒ zhì wǒ de dú
너는 너의 행복을 찾아가고 나는 나의 상처를 치유하리

我把记忆藏进一张皱的地图
wǒ bǎ jì yì cáng jìn yī zhāng zhòu de dì tú
ฉันซ่อนความทรงจำไว้ในแผนที่รอยย่นแผ่นหนึ่ง

霓虹照不亮 希望也无法跳出
ní hóng zhào bù liàng xī wàng yě wú fǎ tiào chū
แสงนีออนส่องไม่สว่าง ความหวังก็ไม่อาจหลบหนีออกไป

我把痛收回去 越痛越笑着赶路
wǒ bǎ tòng shōu huí qù yuè tòng yuè xiào zhe gǎn lù
ฉันเก็บความเจ็บปวดกลับไว้ ยิ่งเจ็บยิ่งยิ้มขณะเดินทาง

掌心那点血 不值得博谁的在乎
zhǎng xīn nà diǎn xuè bù zhí dé bó shuí de zài hū
หยดเลือดเล็กๆ บนฝ่ามือ ไม่คู่ควรที่จะแสวงหาความห่วงใยจากใคร

他们说把头低下 享用这杯苦
tā men shuō bǎ tóu dī xià xiǎng yòng zhè bēi kǔ
พวกเขาบอกให้ค่อยหัวลง ดื่มด่ำแก้วแห่งความขมขื่นนี้

可我偏要用双脚 越崎岖的窄路
kě wǒ piān yào yòng shuāng jiǎo yuè qí qū de zhǎi lù
แต่ฉันกลับตั้งใจใช้เท้าสองข้างเดินผ่านเส้นทางแคบๆ ที่ขรุขระ

路牌都在讥笑 叫我快停住
lù pái dōu zài jī xiào jiào wǒ kuài tíng zhù
ป้ายทางทั้งหลายเยาะเย้ย บอกให้ฉันหยุดเดิน

我把耳朵捂上 断了来处
wǒ bǎ ěr duǒ wǔ shàng duàn le lái chù
ฉันปิดหูทั้งสองข้าง ตัดขาดจุดกำเนิด

我不求谁会懂这孤独
wǒ bù qiú shuí huì dǒng zhè gū dú
ฉันไม่ขอร้องให้ใครเข้าใจความโดดเดี่ยวนี้

命运的招数我还忍得住
mìng yùn de zhāo shù wǒ hái rěn dé zhù
กลวิธีแห่งชะตากรรม ฉันยังทนไหว

只能不停奔跑 不停地加速
zhǐ néng bù tíng bēn pǎo bù tíng de jiā sù
ทำได้แค่วิ่งไม่หยุด เร่งความเร็วไปเรื่อยๆ

永无安处就在 那风里住
yǒng wú ān chù jiù zài nà fēng lǐ zhù
ไม่มีที่พักพิงตลอดชีพ ก็อยู่อาศัยท่ามกลางสายลม

我想我非常清楚
wǒ xiǎng wǒ fēi cháng qīng chǔ
ฉันคิดว่าตัวเองเข้าใจชัดเจนมาก

我从来都不需要谁保护
wǒ cóng lái dōu bù xū yào shuí bǎo hù
ฉันไม่เคยต้องการการปกป้องจากใครเลย

把过往刻在心里
bǎ guò wǎng kè zài xīn lǐ
แกะสลักอดีตไว้ในหัวใจ

你去寻你的幸福 我治我的毒
nǐ qù xún nǐ de xìng fú wǒ zhì wǒ de dú
คุณไปตามหาความสุขของตัวเอง ส่วนฉันรักษาพิษของตัวเอง

窗缝里的飞蛾 像我一样迷了路
chuāng fèng lǐ de fēi é xiàng wǒ yī yàng mí le lù
แมลงวันไฟในร่องหน้าต่าง หลงทางเช่นเดียวกับฉัน

我终于关上门 把一切锁在空屋
wǒ zhōng yú guān shàng mén bǎ yī qiè suǒ zài kōng wū
สุดท้ายฉันปิดประตู ล็อกทุกสิ่งไว้ในบ้านที่ว่างเปล่า

这样便没牵挂 也不再求依附
zhè yàng biàn méi qiān guà yě bù zài qiú yī fù
เช่นนี้ก็ไม่มีสิ่งใดผูกมัด และไม่ขอพึ่งพิงใครอีกต่อไป

我变得锋利 软肋是怕将你辜负
wǒ biàn dé fēng lì ruǎn lèi shì pà jiāng nǐ gū fù
ฉันกลายเป็นคนแหลมคม จุดอ่อนแค่กลัวทิ้งให้คุณผิดหวัง

情深时就淋雨 然后再上路
qíng shēn shí jiù lín yǔ rán hòu zài shàng lù
เมื่อความรักลึกซึ้ง ก็ยืนรับสายฝน แล้วออกเดินทางต่อ

不苛求善意 也不求谁摆渡
bù kē qiú shàn yì yě bù qiú shuí bǎi dù
ไม่เรียกร้องความกรุณา และไม่ขอให้ใครพาข้ามวิกฤต

我的双手是刀 划破了迷雾
wǒ de shuāng shǒu shì dāo huà pò le mí wù
มือทั้งสองข้างของฉันราวกับมีด แยกผ่านหมอกควัน

因为有肩负 才撞开那条路
yīn wèi yǒu jiān fù cái zhuàng kāi nà tiáo lù
เพราะมีภาระต้องแบก จึงฝ่าฝืนสร้างเส้นทางขึ้นมา

不求谁会懂这孤独
bù qiú shuí huì dǒng zhè gū dú
ไม่ขอร้องให้ใครเข้าใจความโดดเดี่ยวนี้

命运的招数我还忍得住
mìng yùn de zhāo shù wǒ hái rěn dé zhù
กลวิธีแห่งชะตากรรม ฉันยังทนไหว

只能不停奔跑 不停地加速
zhǐ néng bù tíng bēn pǎo bù tíng de jiā sù
ทำได้แค่วิ่งไม่หยุด เร่งความเร็วไปเรื่อยๆ

永无安处就在 那风里住
yǒng wú ān chù jiù zài nà fēng lǐ zhù
ไม่มีที่พักพิงตลอดชีพ ก็อยู่อาศัยท่ามกลางสายลม

我想我非常清楚
wǒ xiǎng wǒ fēi cháng qīng chǔ
ฉันคิดว่าตัวเองเข้าใจชัดเจนมาก

我从来都不需要谁保护
wǒ cóng lái dōu bù xū yào shuí bǎo hù
ฉันไม่เคยต้องการการปกป้องจากใครเลย

把过往刻在心里
bǎ guò wǎng kè zài xīn lǐ
แกะสลักอดีตไว้ในหัวใจ

你去寻你的幸福 我治我的毒
nǐ qù xún nǐ de xìng fú wǒ zhì wǒ de dú
คุณไปตามหาความสุขของตัวเอง ส่วนฉันรักษาพิษของตัวเอง

也曾透支了一切 堕入永夜的湖
yě céng tòu zhī le yī qiè duò rù yǒng yè de hú
เคยใช้สิ่งทุกอย่างจนหมดสิ้น จมลงสู่ทะเลสาบแห่งคืนอันไร้ที่สิ้นสุด

也曾举目四望 与周遭格格不入
yě céng jǔ mù sì wàng yǔ zhōu zāo gé gé bù rù
เคยมองรอบตัว และรู้สึกไม่เข้ากับทุกสิ่งรอบข้าง

如果这就是已定好的归宿
rú guǒ zhè jiù shì yǐ dìng hǎo de guī sù
ถ้านี่คือจุดหมายปลายทางที่กำหนดไว้แล้ว

也笑着走完但别想我认输
yě xiào zhe zǒu wán dàn bié xiǎng wǒ rèn shū
ก็จะเดินจบด้วยรอยยิ้ม แต่อย่าหวังว่าฉันจะยอมแพ้

想说的期待得细细地数
xiǎng shuō de qī dài dé xì xì de shǔ
ความคาดหวังที่อยากพูด ต้องนับอย่างละเอียดอ่อน

还有梦里一幕幕
hái yǒu mèng lǐ yī mù mù
ยังมีฉากหลายฉากในความฝัน

在某刻翻涌着 呼之欲出
zài mǒu kè fān yǒng zhe hū zhī yù chū
ซัดซบคลื่นลมขึ้นในช่วงเวลาหนึ่ง ใกล้จะพูดออกมา

像不断撕咬着要我领悟
xiàng bù duàn sī yǎo zhe yào wǒ lǐng wù
ราวกับกัดแทะไม่หยุด เพื่อบังคับให้ฉันตระหนักรู้

不求谁会懂这孤独
bù qiú shuí huì dǒng zhè gū dú
ไม่ขอร้องให้ใครเข้าใจความโดดเดี่ยวนี้

命运的招数我还忍得住
mìng yùn de zhāo shù wǒ hái rěn dé zhù
กลวิธีแห่งชะตากรรม ฉันยังทนไหว

只能不停奔跑 不停地加速
zhǐ néng bù tíng bēn pǎo bù tíng de jiā sù
ทำได้แค่วิ่งไม่หยุด เร่งความเร็วไปเรื่อยๆ

永无安处就在 那风里住
yǒng wú ān chù jiù zài nà fēng lǐ zhù
ไม่มีที่พักพิงตลอดชีพ ก็อยู่อาศัยท่ามกลางสายลม

我想我非常清楚
wǒ xiǎng wǒ fēi cháng qīng chǔ
ฉันคิดว่าตัวเองเข้าใจชัดเจนมาก

我从来都不需要谁保护
wǒ cóng lái dōu bù xū yào shuí bǎo hù
ฉันไม่เคยต้องการการปกป้องจากใครเลย

把过往刻在心里
bǎ guò wǎng kè zài xīn lǐ
แกะสลักอดีตไว้ในหัวใจ

你去寻你的幸福 我治我的毒
nǐ qù xún nǐ de xìng fú wǒ zhì wǒ de dú
คุณไปตามหาความสุขของตัวเอง ส่วนฉันรักษาพิษของตัวเอง

我把记忆藏进一张皱的地图
wǒ bǎ jì yì cáng jìn yī zhāng zhòu de dì tú
Aku sembunyikan kenangan di dalam peta yang kusut

霓虹照不亮 希望也无法跳出
ní hóng zhào bù liàng xī wàng yě wú fǎ tiào chū
Lampu neon tak mampu menerangi, harapan pun tak bisa lepas

我把痛收回去 越痛越笑着赶路
wǒ bǎ tòng shōu huí qù yuè tòng yuè xiào zhe gǎn lù
Aku simpan semua rasa sakit, semakin sakit aku tersenyum sambil melangkah

掌心那点血 不值得博谁的在乎
zhǎng xīn nà diǎn xuè bù zhí dé bó shuí de zài hū
Tetes darah di telapak tangan tak layak untuk mencari perhatian siapa pun

他们说把头低下 享用这杯苦
tā men shuō bǎ tóu dī xià xiǎng yòng zhè bēi kǔ
Mereka suruh aku menunduk dan minum gelap pahit ini

可我偏要用双脚 越崎岖的窄路
kě wǒ piān yào yòng shuāng jiǎo yuè qí qū de zhǎi lù
Tapi aku memilih melangkah sendiri di jalan sempit yang penuh rintangan

路牌都在讥笑 叫我快停住
lù pái dōu zài jī xiào jiào wǒ kuài tíng zhù
Papan jalan seolah mengejek, menyuruhku berhenti

我把耳朵捂上 断了来处
wǒ bǎ ěr duǒ wǔ shàng duàn le lái chù
Aku tutup telinga, putuskan semua asal-usulku

我不求谁会懂这孤独
wǒ bù qiú shuí huì dǒng zhè gū dú
Aku tidak meminta siapa pun memahami kesepian ini

命运的招数我还忍得住
mìng yùn de zhāo shù wǒ hái rěn dé zhù
Aku masih sanggup menahan semua tipuan takdir

只能不停奔跑 不停地加速
zhǐ néng bù tíng bēn pǎo bù tíng de jiā sù
Hanya bisa terus berlari, terus mempercepat langkah

永无安处就在 那风里住
yǒng wú ān chù jiù zài nà fēng lǐ zhù
Tak pernah punya tempat bersandar, jadi menetap di tengah angin

我想我非常清楚
wǒ xiǎng wǒ fēi cháng qīng chǔ
Kurasa aku sudah sangat paham

我从来都不需要谁保护
wǒ cóng lái dōu bù xū yào shuí bǎo hù
Aku tak pernah butuh perlindungan siapa pun

把过往刻在心里
bǎ guò wǎng kè zài xīn lǐ
Ukir semua masa lalu di dalam hati

你去寻你的幸福 我治我的毒
nǐ qù xún nǐ de xìng fú wǒ zhì wǒ de dú
Kamu pergi cari kebahagiaanmu, aku obati racunku sendiri

窗缝里的飞蛾 像我一样迷了路
chuāng fèng lǐ de fēi é xiàng wǒ yī yàng mí le lù
Ngengat di celah jendela tersesat sama sepertiku

我终于关上门 把一切锁在空屋
wǒ zhōng yú guān shàng mén bǎ yī qiè suǒ zài kōng wū
Aku akhirnya tutup pintu, kunci semua hal di rumah kosong

这样便没牵挂 也不再求依附
zhè yàng biàn méi qiān guà yě bù zài qiú yī fù
Dengan begitu tak ada lagi kerinduan, tak lagi bergantung pada orang lain

我变得锋利 软肋是怕将你辜负
wǒ biàn dé fēng lì ruǎn lèi shì pà jiāng nǐ gū fù
Aku menjadi tajam, satu-satunya kelemahan adalah tak ingin mengecewakanmu

情深时就淋雨 然后再上路
qíng shēn shí jiù lín yǔ rán hòu zài shàng lù
Saat cinta mendalam, biarkan hujan membasahiku lalu lanjut jalan

不苛求善意 也不求谁摆渡
bù kē qiú shàn yì yě bù qiú shuí bǎi dù
Tak mengharap kebaikan, tak meminta siapa menolongku menyeberang

我的双手是刀 划破了迷雾
wǒ de shuāng shǒu shì dāo huà pò le mí wù
Tanganku bak pisau, menembus kabut gelap

因为有肩负 才撞开那条路
yīn wèi yǒu jiān fù cái zhuàng kāi nà tiáo lù
Karena ada beban yang kupikul, aku mampu membuka jalan itu

不求谁会懂这孤独
bù qiú shuí huì dǒng zhè gū dú
Aku tidak meminta siapa pun memahami kesepian ini

命运的招数我还忍得住
mìng yùn de zhāo shù wǒ hái rěn dé zhù
Aku masih sanggup menahan semua tipuan takdir

只能不停奔跑 不停地加速
zhǐ néng bù tíng bēn pǎo bù tíng de jiā sù
Hanya bisa terus berlari, terus mempercepat langkah

永无安处就在 那风里住
yǒng wú ān chù jiù zài nà fēng lǐ zhù
Tak pernah punya tempat bersandar, jadi menetap di tengah angin

我想我非常清楚
wǒ xiǎng wǒ fēi cháng qīng chǔ
Kurasa aku sudah sangat paham

我从来都不需要谁保护
wǒ cóng lái dōu bù xū yào shuí bǎo hù
Aku tak pernah butuh perlindungan siapa pun

把过往刻在心里
bǎ guò wǎng kè zài xīn lǐ
Ukir semua masa lalu di dalam hati

你去寻你的幸福 我治我的毒
nǐ qù xún nǐ de xìng fú wǒ zhì wǒ de dú
Kamu pergi cari kebahagiaanmu, aku obati racunku sendiri

也曾透支了一切 堕入永夜的湖
yě céng tòu zhī le yī qiè duò rù yǒng yè de hú
Dulu pernah menghabiskan segalanya, jatuh ke danau malam abadi

也曾举目四望 与周遭格格不入
yě céng jǔ mù sì wàng yǔ zhōu zāo gé gé bù rù
Dulu pernah menatap sekeliling, merasa tak cocok dengan semua orang

如果这就是已定好的归宿
rú guǒ zhè jiù shì yǐ dìng hǎo de guī sù
Jika ini memang jalan akhir yang sudah ditentukan

也笑着走完但别想我认输
yě xiào zhe zǒu wán dàn bié xiǎng wǒ rèn shū
Aku akan selesaikan dengan senyum, tapi jangan harap aku menyerah

想说的期待得细细地数
xiǎng shuō de qī dài dé xì xì de shǔ
Harapan yang ingin kusampaikan harus kuhitung perlahan

还有梦里一幕幕
hái yǒu mèng lǐ yī mù mù
Masih ada adegan demi adegan di dalam mimpi

在某刻翻涌着 呼之欲出
zài mǒu kè fān yǒng zhe hū zhī yù chū
Di saat tertentu semuanya bergolak, hampir terucap

像不断撕咬着要我领悟
xiàng bù duàn sī yǎo zhe yào wǒ lǐng wù
Bak sesuatu yang terus menggigit, memaksaku mengerti

不求谁会懂这孤独
bù qiú shuí huì dǒng zhè gū dú
Aku tidak meminta siapa pun memahami kesepian ini

命运的招数我还忍得住
mìng yùn de zhāo shù wǒ hái rěn dé zhù
Aku masih sanggup menahan semua tipuan takdir

只能不停奔跑 不停地加速
zhǐ néng bù tíng bēn pǎo bù tíng de jiā sù
Hanya bisa terus berlari, terus mempercepat langkah

永无安处就在 那风里住
yǒng wú ān chù jiù zài nà fēng lǐ zhù
Tak pernah punya tempat bersandar, jadi menetap di tengah angin

我想我非常清楚
wǒ xiǎng wǒ fēi cháng qīng chǔ
Kurasa aku sudah sangat paham

我从来都不需要谁保护
wǒ cóng lái dōu bù xū yào shuí bǎo hù
Aku tak pernah butuh perlindungan siapa pun

把过往刻在心里
bǎ guò wǎng kè zài xīn lǐ
Ukir semua masa lalu di dalam hati

你去寻你的幸福 我治我的毒
nǐ qù xún nǐ de xìng fú wǒ zhì wǒ de dú
Kamu pergi cari kebahagiaanmu, aku obati racunku sendiri