Drama Name : 御廷谣 (Royal Betrothal)
Song Name : 江山笑 (Kingdom Smiles)
Singer Name : 崔子格 (Cui Zige)
Lyrics 歌词
十載浮沉 路迢迢
shí zǎi fú chén lù tiáo tiáo
Ten years of rise and fall on a long road
幾番寒暑 換今朝
jǐ fān hán shǔ huàn jīn zhāo
After many seasons we arrive at today
提燈不懼 雪落眉梢
tí dēng bù jù xuě luò méi shāo
Holding a lantern without fear as snow falls on my brows
只盼清輝 照長宵
zhǐ pàn qīng huī zhào cháng xiāo
Only wishing the clear moonlight will light the long night
廟堂高 風雨瀟瀟
miào táng gāo fēng yǔ xiāo xiāo
The court stands high as storms rage on
唯願你 永不墜雲霄
wéi yuàn nǐ yǒng bù zhuì yún xiāo
I only wish you will never fall from the sky
江山笑 笑這世間愛恨多寂寥
jiāng shān xiào xiào zhè shì jiān ài hèn duō jì liáo
The land smiles at how lonely love and hate are in this world
算盡 恩仇與悲歡 算不盡心跳
suàn jìn ēn chóu yǔ bēi huān suàn bù jìn xīn tiào
You can count revenge joy and sorrow but never count a heartbeat
踏過 前塵紛擾宿命的泥沼
tà guò qián chén fēn rǎo sù mìng de ní zhǎo
Walking through the chaos of the past and the swamp of fate
怎奈何 此情卻難消
zěn nài hé cǐ qíng què nán xiāo
Yet this love still cannot fade
江山笑 笑我捨去此身向寒刀
jiāng shān xiào xiào wǒ shě qù cǐ shēn xiàng hán dāo
The land smiles as I give my life to the cold blade
就算 躍入這烈火 也不肯折腰
jiù suàn yuè rù zhè liè huǒ yě bù kěn zhé yāo
Even if I leap into the blazing fire I will never bow my head
策馬長嘯 白雪葬紅袍
cè mǎ cháng xiào bái xuě zàng hóng páo
Riding my horse with a fearless cry as white snow buries the red robe
天破曉 映盛世繁華盡逍遙
tiān pò xiǎo yìng shèng shì fán huá jìn xiāo yáo
At dawn the glorious world shines in perfect freedom
十載浮沉 路迢迢
shí zǎi fú chén lù tiáo tiáo
Ten years of rise and fall on a long road
幾番寒暑 換今朝
jǐ fān hán shǔ huàn jīn zhāo
After many seasons we arrive at today
提燈不懼 雪落眉梢
tí dēng bù jù xuě luò méi shāo
Holding a lantern without fear as snow falls on my brows
只盼清輝 照長宵
zhǐ pàn qīng huī zhào cháng xiāo
Only wishing the clear moonlight will light the long night
廟堂高 風雨瀟瀟
miào táng gāo fēng yǔ xiāo xiāo
The court stands high as storms rage on
唯願你 永不墜雲霄
wéi yuàn nǐ yǒng bù zhuì yún xiāo
I only wish you will never fall from the sky
江山笑 笑這世間愛恨多寂寥
jiāng shān xiào xiào zhè shì jiān ài hèn duō jì liáo
The land smiles at how lonely love and hate are in this world
算盡 恩仇與悲歡 算不盡心跳
suàn jìn ēn chóu yǔ bēi huān suàn bù jìn xīn tiào
You can count revenge joy and sorrow but never count a heartbeat
踏過 前塵紛擾宿命的泥沼
tà guò qián chén fēn rǎo sù mìng de ní zhǎo
Walking through the chaos of the past and the swamp of fate
怎奈何 此情卻難消
zěn nài hé cǐ qíng què nán xiāo
Yet this love still cannot fade
江山笑 笑我捨去此身向寒刀
jiāng shān xiào xiào wǒ shě qù cǐ shēn xiàng hán dāo
The land smiles as I give my life to the cold blade
就算 躍入這烈火 也不肯折腰
jiù suàn yuè rù zhè liè huǒ yě bù kěn zhé yāo
Even if I leap into the blazing fire I will never bow my head
策馬長嘯 白雪葬紅袍
cè mǎ cháng xiào bái xuě zàng hóng páo
Riding my horse with a fearless cry as white snow buries the red robe
天破曉 映盛世繁華盡逍遙
tiān pò xiǎo yìng shèng shì fán huá jìn xiāo yáo
At dawn the glorious world shines in perfect freedom
這一生 看江山與你多嬌
zhè yī shēng kàn jiāng shān yǔ nǐ duō jiāo
In this lifetime I see how beautiful you and this land are
十载浮沉 路迢迢
shí zǎi fú chén lù tiáo tiáo
十載の栄枯、道は遥か遠く
几番寒暑 换今朝
jǐ fān hán shǔ huàn jīn zhāo
幾度の寒暖を経て、今の時を迎える
提灯不惧 雪落眉梢
tí dēng bù jù xuě luò méi shāo
灯を手に恐れず、雪が眉先に舞い落ちる
只盼清辉 照长宵
zhǐ pàn qīng huī zhào cháng xiāo
ただ清らかな月の光が長き夜を照らすことを願う
庙堂高 风雨潇潇
miào táng gāo fēng yǔ xiāo xiāo
宮堂は高く、風雨がしとしとと降る
唯愿你 永不坠云霄
wéi yuàn nǐ yǒng bù zhuì yún xiāo
ただ君が雲の空から墜ちないよう願う
江山笑 笑这世间爱恨多寂寥
jiāng shān xiào xiào zhè shì jiān ài hèn duō jì liáo
山河は笑う、この世の愛憎がいかに寂しきかを
算尽 恩仇与悲欢 算不尽心跳
suàn jìn ēn chóu yǔ bēi huān suàn bù jìn xīn tiào
恩讐や悲しみ喜びを数え尽くしても、鼓動は数えきれない
踏过 前尘纷扰宿命的泥沼
tà guò qián chén fēn rǎo sù mìng de ní zhǎo
過去の煩わしさ、宿命の泥沼を踏み越え
怎奈何 此情却难消
zěn nài hé cǐ qíng què nán xiāo
どうしようもない、この思いは消え難い
江山笑 笑我舍去此身向寒刀
jiāng shān xiào xiào wǒ shě qù cǐ shēn xiàng hán dāo
山河は笑う、我が身を捨て冷たき刃に向かう姿を
就算 跃入这烈火 也不肯折腰
jiù suàn yuè rù zhè liè huǒ yě bù kěn zhé yāo
たとえ烈火に飛び込もうとも、頭を垂れることはない
策马长啸 白雪葬红袍
cè mǎ cháng xiào bái xuě zàng hóng páo
馬を走らせ長く嘯き、白き雪が赤い衣を埋める
天破晓 映盛世繁华尽逍遥
tiān pò xiǎo yìng shèng shì fán huá jìn xiāo yáo
夜が明け、栄華たる世が映り、すべてが悠々とする
十载浮沉 路迢迢
shí zǎi fú chén lù tiáo tiáo
十載の栄枯、道は遥か遠く
几番寒暑 换今朝
jǐ fān hán shǔ huàn jīn zhāo
幾度の寒暖を経て、今の時を迎える
提灯不惧 雪落眉梢
tí dēng bù jù xuě luò méi shāo
灯を手に恐れず、雪が眉先に舞い落ちる
只盼清辉 照长宵
zhǐ pàn qīng huī zhào cháng xiāo
ただ清らかな月の光が長き夜を照らすことを願う
庙堂高 风雨潇潇
miào táng gāo fēng yǔ xiāo xiāo
宮堂は高く、風雨がしとしとと降る
唯愿你 永不坠云霄
wéi yuàn nǐ yǒng bù zhuì yún xiāo
ただ君が雲の空から墜ちないよう願う
江山笑 笑这世间爱恨多寂寥
jiāng shān xiào xiào zhè shì jiān ài hèn duō jì liáo
山河は笑う、この世の愛憎がいかに寂しきかを
算尽 恩仇与悲欢 算不尽心跳
suàn jìn ēn chóu yǔ bēi huān suàn bù jìn xīn tiào
恩讐や悲しみ喜びを数え尽くしても、鼓動は数えきれない
踏过 前尘纷扰宿命的泥沼
tà guò qián chén fēn rǎo sù mìng de ní zhǎo
過去の煩わしさ、宿命の泥沼を踏み越え
怎奈何 此情却难消
zěn nài hé cǐ qíng què nán xiāo
どうしようもない、この思いは消え難い
江山笑 笑我舍去此身向寒刀
jiāng shān xiào xiào wǒ shě qù cǐ shēn xiàng hán dāo
山河は笑う、我が身を捨て冷たき刃に向かう姿を
就算 跃入这烈火 也不肯折腰
jiù suàn yuè rù zhè liè huǒ yě bù kěn zhé yāo
たとえ烈火に飛び込もうとも、頭を垂れることはない
策马长啸 白雪葬红袍
cè mǎ cháng xiào bái xuě zàng hóng páo
馬を走らせ長く嘯き、白き雪が赤い衣を埋める
天破晓 映盛世繁华尽逍遥
tiān pò xiǎo yìng shèng shì fán huá jìn xiāo yáo
夜が明け、栄華たる世が映り、すべてが悠々とする
这一生 看江山与你多娇
zhè yī shēng kàn jiāng shān yǔ nǐ duō jiāo
この一生、山河と君のあまりの美しさを見届ける
十载浮沉 路迢迢
shí zǎi fú chén lù tiáo tiáo
십 년 흥망, 길은 아득하네
几番寒暑 换今朝
jǐ fān hán shǔ huàn jīn zhāo
몇 차례 한서 더운 세월 지나 오늘에 이르렀네
提灯不惧 雪落眉梢
tí dēng bù jù xuě luò méi shāo
등불 들고 두려움 없이 눈썹 위 눈이 내리네
只盼清辉 照长宵
zhǐ pàn qīng huī zhào cháng xiāo
오직 맑은 달빛이 긴 밤을 비추길 바라네
庙堂高 风雨潇潇
miào táng gāo fēng yǔ xiāo xiāo
조정은 높은데 비바람이 거세게 불어오네
唯愿你 永不坠云霄
wéi yuàn nǐ yǒng bù zhuì yún xiāo
오직 그대가 구름 하늘에서 떨어지지 않기를 바라네
江山笑 笑这世间爱恨多寂寥
jiāng shān xiào xiào zhè shì jiān ài hèn duō jì liáo
산천이 웃네, 세상의 애증이 얼마나 적막한지 웃네
算尽 恩仇与悲欢 算不尽心跳
suàn jìn ēn chóu yǔ bēi huān suàn bù jìn xīn tiào
은혜와 원한, 슬픔과 기쁨은 다 헤아려도 심장 박동은 헤아릴 수 없네
踏过 前尘纷扰宿命的泥沼
tà guò qián chén fēn rǎo sù mìng de ní zhǎo
지난 세월의 소란과 숙명의 늪을 밟고 지나왔네
怎奈何 此情却难消
zěn nài hé cǐ qíng què nán xiāo
어찌할까, 이 정은 쉽게 사라지지 않네
江山笑 笑我舍去此身向寒刀
jiāng shān xiào xiào wǒ shě qù cǐ shēn xiàng hán dāo
산천이 웃네, 내 목숨 버리고 차가운 칼을 향하는 모습을 웃네
就算 跃入这烈火 也不肯折腰
jiù suàn yuè rù zhè liè huǒ yě bù kěn zhé yāo
비록 맹렬한 불 속으로 뛰어들어도 고개 숙이지 않으리
策马长啸 白雪葬红袍
cè mǎ cháng xiào bái xuě zàng hóng páo
말 타고 길게 외치니 흰 눈이 붉은 옷을 덮네
天破晓 映盛世繁华尽逍遥
tiān pò xiǎo yìng shèng shì fán huá jìn xiāo yáo
새벽이 밝아오니 태평성대의 화려함이 자유롭게 펼쳐지네
十载浮沉 路迢迢
shí zǎi fú chén lù tiáo tiáo
십 년 흥망, 길은 아득하네
几番寒暑 换今朝
jǐ fān hán shǔ huàn jīn zhāo
몇 차례 한서 지나 오늘에 이르렀네
提灯不惧 雪落眉梢
tí dēng bù jù xuě luò méi shāo
등불 들고 두려움 없이 눈썹 위 눈이 내리네
只盼清辉 照长宵
zhǐ pàn qīng huī zhào cháng xiāo
오직 맑은 달빛이 긴 밤을 비추길 바라네
庙堂高 风雨潇潇
miào táng gāo fēng yǔ xiāo xiāo
조정은 높은데 비바람 거세게 불어오네
唯愿你 永不坠云霄
wéi yuàn nǐ yǒng bù zhuì yún xiāo
오직 그대가 구름 하늘에서 떨어지지 않기를 바라네
江山笑 笑这世间爱恨多寂寥
jiāng shān xiào xiào zhè shì jiān ài hèn duō jì liáo
산천이 웃네, 세상의 애증이 얼마나 적막한지 웃네
算尽 恩仇与悲欢 算不尽心跳
suàn jìn ēn chóu yǔ bēi huān suàn bù jìn xīn tiào
은혜와 원한, 슬픔과 기쁨은 다 헤아려도 심장 박동은 헤아릴 수 없네
踏过 前尘纷扰宿命的泥沼
tà guò qián chén fēn rǎo sù mìng de ní zhǎo
지난 세월의 소란과 숙명의 늪을 밟고 지나왔네
怎奈何 此情却难消
zěn nài hé cǐ qíng què nán xiāo
어찌할까, 이 정은 쉽게 사라지지 않네
江山笑 笑我舍去此身向寒刀
jiāng shān xiào xiào wǒ shě qù cǐ shēn xiàng hán dāo
산천이 웃네, 내 목숨 버리고 차가운 칼을 향하는 모습을 웃네
就算 跃入这烈火 也不肯折腰
jiù suàn yuè rù zhè liè huǒ yě bù kěn zhé yāo
비록 맹렬한 불 속으로 뛰어들어도 고개 숙이지 않으리
策马长啸 白雪葬红袍
cè mǎ cháng xiào bái xuě zàng hóng páo
말 타고 길게 외치니 흰 눈이 붉은 옷을 덮네
天破晓 映盛世繁华尽逍遥
tiān pò xiǎo yìng shèng shì fán huá jìn xiāo yáo
새벽이 밝아오니 태평성대의 화려함이 자유롭게 펼쳐지네
这一生 看江山与你多娇
zhè yī shēng kàn jiāng shān yǔ nǐ duō jiāo
이 생에 산천과 그대가 얼마나 아름다운지 바라보네
十载浮沉 路迢迢
shí zǎi fú chén lù tiáo tiáo
สิบปีลุยลอยล่มสลาย เส้นทางยาวไกลไร้ที่สิ้นสุด
几番寒暑 换今朝
jǐ fān hán shǔ huàn jīn zhāo
ผ่านฤดูหนาวฤดูร้อนหลายรอบ มาถึงวันนี้
提灯不惧 雪落眉梢
tí dēng bù jù xuě luò méi shāo
ถือตะเกียงเดินหน้าไม่หวาดกลัว หิมะตกปลายคิ้ว
只盼清辉 照长宵
zhǐ pàn qīng huī zhào cháng xiāo
เพียงปรารถนาแสงจันทร์สว่างส่องคืนยาวนาน
庙堂高 风雨潇潇
miào táng gāo fēng yǔ xiāo xiāo
วังหลังสูงตระหง่าน ท่ามกลางสายฝนและลมซัดหนัก
唯愿你 永不坠云霄
wéi yuàn nǐ yǒng bù zhuì yún xiāo
ขอเพียงคุณ อย่าเคยตกลงมาจากท้องฟ้า
江山笑 笑这世间爱恨多寂寥
jiāng shān xiào xiào zhè shì jiān ài hèn duō jì liáo
ภูเขาแม่น้ำหัวเราะ เยาะความรักความแค้นอ้างว้างในโลกนี้
算尽 恩仇与悲欢 算不尽心跳
suàn jìn ēn chóu yǔ bēi huān suàn bù jìn xīn tiào
คิดคำนวณทุกบุญคุณแค้นเศร้าและยินดี แต่ไม่อาจคำนวณชีพจรหัวใจ
踏过 前尘纷扰宿命的泥沼
tà guò qián chén fēn rǎo sù mìng de ní zhǎo
ก้าวข้ามเรื่องราวอดีต และบึงโคลนแห่งชะตากรรม
怎奈何 此情却难消
zěn nài hé cǐ qíng què nán xiāo
แต่จะทำอย่างไร ความรักนี้ยากจะจางหาย
江山笑 笑我舍去此身向寒刀
jiāng shān xiào xiào wǒ shě qù cǐ shēn xiàng hán dāo
ภูเขาแม่น้ำหัวเราะ เยาะฉันที่สละชีวิตเผชิญดาบเย็นชา
就算 跃入这烈火 也不肯折腰
jiù suàn yuè rù zhè liè huǒ yě bù kěn zhé yāo
ถึงแม้จะกระโดดเข้ากองไฟ ก็ไม่ยอมคุกเข่าอ้อนวอน
策马长啸 白雪葬红袍
cè mǎ cháng xiào bái xuě zàng hóng páo
ขี่ม้าส่งเสียงร้องยาว หิมะสีขาวฝังเสื้อคลุมสีแดง
天破晓 映盛世繁华尽逍遥
tiān pò xiǎo yìng shèng shì fán huá jìn xiāo yáo
รุ่งอรุณรุกราน สะท้อนยุครุ่งเรืองอันไร้กังวล
十载浮沉 路迢迢
shí zǎi fú chén lù tiáo tiáo
สิบปีลุยลอยล่มสลาย เส้นทางยาวไกลไร้ที่สิ้นสุด
几番寒暑 换今朝
jǐ fān hán shǔ huàn jīn zhāo
ผ่านฤดูหนาวฤดูร้อนหลายรอบ มาถึงวันนี้
提灯不惧 雪落眉梢
tí dēng bù jù xuě luò méi shāo
ถือตะเกียงเดินหน้าไม่หวาดกลัว หิมะตกปลายคิ้ว
只盼清辉 照长宵
zhǐ pàn qīng huī zhào cháng xiāo
เพียงปรารถนาแสงจันทร์สว่างส่องคืนยาวนาน
庙堂高 风雨潇潇
miào táng gāo fēng yǔ xiāo xiāo
วังหลังสูงตระหง่าน ท่ามกลางสายฝนและลมซัดหนัก
唯愿你 永不坠云霄
wéi yuàn nǐ yǒng bù zhuì yún xiāo
ขอเพียงคุณ อย่าเคยตกลงมาจากท้องฟ้า
江山笑 笑这世间爱恨多寂寥
jiāng shān xiào xiào zhè shì jiān ài hèn duō jì liáo
ภูเขาแม่น้ำหัวเราะ เยาะความรักความแค้นอ้างว้างในโลกนี้
算尽 恩仇与悲欢 算不尽心跳
suàn jìn ēn chóu yǔ bēi huān suàn bù jìn xīn tiào
คิดคำนวณทุกบุญคุณแค้นเศร้าและยินดี แต่ไม่อาจคำนวณชีพจรหัวใจ
踏过 前尘纷扰宿命的泥沼
tà guò qián chén fēn rǎo sù mìng de ní zhǎo
ก้าวข้ามเรื่องราวอดีต และบึงโคลนแห่งชะตากรรม
怎奈何 此情却难消
zěn nài hé cǐ qíng què nán xiāo
แต่จะทำอย่างไร ความรักนี้ยากจะจางหาย
江山笑 笑我舍去此身向寒刀
jiāng shān xiào xiào wǒ shě qù cǐ shēn xiàng hán dāo
ภูเขาแม่น้ำหัวเราะ เยาะฉันที่สละชีวิตเผชิญดาบเย็นชา
就算 跃入这烈火 也不肯折腰
jiù suàn yuè rù zhè liè huǒ yě bù kěn zhé yāo
ถึงแม้จะกระโดดเข้ากองไฟ ก็ไม่ยอมคุกเข่าอ้อนวอน
策马长啸 白雪葬红袍
cè mǎ cháng xiào bái xuě zàng hóng páo
ขี่ม้าส่งเสียงร้องยาว หิมะสีขาวฝังเสื้อคลุมสีแดง
天破晓 映盛世繁华尽逍遥
tiān pò xiǎo yìng shèng shì fán huá jìn xiāo yáo
รุ่งอรุณรุกราน สะท้อนยุครุ่งเรืองอันไร้กังวล
这一生 看江山与你多娇
zhè yī shēng kàn jiāng shān yǔ nǐ duō jiāo
ตลอดชีวิตนี้ ชมความงามของแผ่นดินและคุณ
十载浮沉 路迢迢
shí zǎi fú chén lù tiáo tiáo
Sepuluh tahun pasang surut, jalan terbentang jauh
几番寒暑 换今朝
jǐ fān hán shǔ huàn jīn zhāo
Melewati bergantinya musim dingin dan panas, tiba di hari ini
提灯不惧 雪落眉梢
tí dēng bù jù xuě luò méi shāo
Mengangkat lentera tanpa rasa takut, salju jatuh di ujung alis
只盼清辉 照长宵
zhǐ pàn qīng huī zhào cháng xiāo
Hanya mengharap cahaya bulan menerangi malam yang panjang
庙堂高 风雨潇潇
miào táng gāo fēng yǔ xiāo xiāo
Istana tinggi, angin dan hujan menderu
唯愿你 永不坠云霄
wéi yuàn nǐ yǒng bù zhuì yún xiāo
Hanya berharap engkau tidak pernah jatuh dari langit awan
江山笑 笑这世间爱恨多寂寥
jiāng shān xiào xiào zhè shì jiān ài hèn duō jì liáo
Tanah air tertawa, menertawakan sepi cinta dan benci di dunia ini
算尽 恩仇与悲欢 算不尽心跳
suàn jìn ēn chóu yǔ bēi huān suàn bù jìn xīn tiào
Segala budi dan dendam, duka dan bahagia dapat dihitung, namun detak jantung tidak
踏过 前尘纷扰宿命的泥沼
tà guò qián chén fēn rǎo sù mìng de ní zhǎo
Melangkah melewati kekacauan masa lalu dan rawa takdir
怎奈何 此情却难消
zěn nài hé cǐ qíng què nán xiāo
Namun tidak bisa dihindari, perasaan ini sulit memudar
江山笑 笑我舍去此身向寒刀
jiāng shān xiào xiào wǒ shě qù cǐ shēn xiàng hán dāo
Tanah air tertawa, menertawakanku yang menyerahkan diri pada pedang dingin
就算 跃入这烈火 也不肯折腰
jiù suàn yuè rù zhè liè huǒ yě bù kěn zhé yāo
Meski melompat ke dalam api berkobar, aku tak sudi tunduk
策马长啸 白雪葬红袍
cè mǎ cháng xiào bái xuě zàng hóng páo
Menaiki kuda sambil berseru panjang, salju putih menutupi jubah merah
天破晓 映盛世繁华尽逍遥
tiān pò xiǎo yìng shèng shì fán huá jìn xiāo yáo
Fajar menyingsing, memantulkan kemakmuran zaman makmur yang bebas leluasa
十载浮沉 路迢迢
shí zǎi fú chén lù tiáo tiáo
Sepuluh tahun pasang surut, jalan terbentang jauh
几番寒暑 换今朝
jǐ fān hán shǔ huàn jīn zhāo
Melewati bergantinya musim dingin dan panas, tiba di hari ini
提灯不惧 雪落眉梢
tí dēng bù jù xuě luò méi shāo
Mengangkat lentera tanpa rasa takut, salju jatuh di ujung alis
只盼清辉 照长宵
zhǐ pàn qīng huī zhào cháng xiāo
Hanya mengharap cahaya bulan menerangi malam yang panjang
庙堂高 风雨潇潇
miào táng gāo fēng yǔ xiāo xiāo
Istana tinggi, angin dan hujan menderu
唯愿你 永不坠云霄
wéi yuàn nǐ yǒng bù zhuì yún xiāo
Hanya berharap engkau tidak pernah jatuh dari langit awan
江山笑 笑这世间爱恨多寂寥
jiāng shān xiào xiào zhè shì jiān ài hèn duō jì liáo
Tanah air tertawa, menertawakan sepi cinta dan benci di dunia ini
算尽 恩仇与悲欢 算不尽心跳
suàn jìn ēn chóu yǔ bēi huān suàn bù jìn xīn tiào
Segala budi dan dendam, duka dan bahagia dapat dihitung, namun detak jantung tidak
踏过 前尘纷扰宿命的泥沼
tà guò qián chén fēn rǎo sù mìng de ní zhǎo
Melangkah melewati kekacauan masa lalu dan rawa takdir
怎奈何 此情却难消
zěn nài hé cǐ qíng què nán xiāo
Namun tidak bisa dihindari, perasaan ini sulit memudar
江山笑 笑我舍去此身向寒刀
jiāng shān xiào xiào wǒ shě qù cǐ shēn xiàng hán dāo
Tanah air tertawa, menertawakanku yang menyerahkan diri pada pedang dingin
就算 跃入这烈火 也不肯折腰
jiù suàn yuè rù zhè liè huǒ yě bù kěn zhé yāo
Meski melompat ke dalam api berkobar, aku tak sudi tunduk
策马长啸 白雪葬红袍
cè mǎ cháng xiào bái xuě zàng hóng páo
Menaiki kuda sambil berseru panjang, salju putih menutupi jubah merah
天破晓 映盛世繁华尽逍遥
tiān pò xiǎo yìng shèng shì fán huá jìn xiāo yáo
Fajar menyingsing, memantulkan kemakmuran zaman makmur yang bebas leluasa
这一生 看江山与你多娇
zhè yī shēng kàn jiāng shān yǔ nǐ duō jiāo
Sepanjang hidup ini, memandang betapa cantiknya tanah air dan dirimu
Comments
Post a Comment